{"id":8572,"date":"2016-11-17T18:29:23","date_gmt":"2016-11-17T18:29:23","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tjerkstra.com\/wordpress\/?p=8572"},"modified":"2016-11-17T18:55:20","modified_gmt":"2016-11-17T18:55:20","slug":"tsjinst-fan-de-stien","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/religy\/tsjinst-fan-de-stien\/","title":{"rendered":"Tsjinst fan de stien"},"content":{"rendered":"\n\n\n
<\/td>\n \"PDF\" <\/a><\/td>\n \"Print\" <\/a><\/td>\n \"E-mail\" <\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
\u00a0Tsjinst op 21 febrewaris 2010 yn Drylts<\/p>\n

\"Image\"
\n<\/strong>
\n1. Tarissing
\n<\/strong>
\nWy binne op ‘e earste snein fan de fjirtichdagen tiid
\nby elkoar kommen om \u00fas te besinnen
\nop de earste stappen fan Jezus
\nop ‘en paad nei Jeruzalem,
\nyn de Jordaan en de woestyn.<\/p>\n

Om \u00fas foar de wei fan Jezus, de Soan, iepen te stellen
\nroppe wy God de Heit oan,
\ndy’t himel en ierde skieden hat,
\ndy’t trou is oan wat er beg\u00fbn is
\nen troch syn Geast trochgiet
\noant de ein ta.
\nAmen<\/p>\n

2. Sjonge
\n<\/strong>Psalm 118: 1 en 8<\/p>\n

3. Ynlieding
\n<\/strong>
\nIn hoekstien fan de timpel yn Jeruzalem.
\nIn stien dy’t dragend is, sadat de muorre oerein bliuwt.
\nIs dat gjin moai byld fan minsken dy’t yn it libben dragend binne?
\nIn prachtich byld ek fan de Messias, de Soan fan David, dy’t de Joaden ferwachten.
\nFoar kristenen it byld fan Jezus, dy’t trije jier dragend troch it libben r\u00fbn om sjen te litten
\nwat it messiaanske keningskip betsjut.<\/p>\n

Behalve in hoekstien binne der noch folle mear stiennen:
\nIn stien om op te stappen om mei Jehannes de Doper de Jordaan yn te gean.
\nIn stien om op te stappen om de berch te beklimmen, in opstapstien.
\nTwa grutte stiennen d\u00ear’t de Tsien Wurden yn beitele steane.
\nIn stien om yn b\u00f4le te feroarjen.
\nIn stien om de foet oan te stjitten.
\nAl dy stiennen komme foar op Jezus syn paad nei Jeruzalem.
\nWy sille se yn dizze tsjinst belibje,
\nnet om \u00fas oan te stjitten, mar om op te stappen
\nop wei nei \u00fas eigen bestimming.<\/p>\n

4. Sjonge
\n<\/strong>Psalm 118: 10<\/p>\n

5. Gebed
\n<\/strong>
\nGod, \u00fas Heit, wy hawwe Jo al jubeljend betanke yn de psalm.
\nBetanke foar it libben dat \u00fas j\u00fbn is,
\nfoar de mooglikheid om hjir mei elkoar te w\u00eazen
\nom \u00fas te besinnen op it libben fan Jo Soan
\nop ‘en paad nei Jeruzalem, de st\u00ead fan lijen en libben.
\nWy binne hjir ek om \u00fas te besinnen op \u00fas eigen libben,
\nom te peilen oft it noch wol op koers leit nei de bestimming,
\nsoms troch de woestyn hinne op wei nei it l\u00e2n fan belofte.<\/p>\n

Troch de woestyn leit gjin fjouwerbaansdyk,
\nsoms sels gjin spoaren om te folgjen.
\nWol \u00fas yn de woestyn fan sykte, iensumens,
\noanfjochting en noed bystean,
\ndat wy der trochhinne komme,
\nsels der geastlik sterker fan wurde.
\nWant dan is de woestyn foar \u00fas gjin stroffelstien,
\nmar in opstapstien om de berch op te gean.<\/p>\n

Meie de Tsien Wurden, dy’t yn twa stiennen beitele stiene,
\nfoar \u00fas in gids w\u00eaze op \u00fas paad troch it libben.
\nAmen<\/p>\n

6. L\u00eaze
\n<\/strong>Deuteronomium 5, 6-21
\n\"Image\"
\n<\/strong>Gustave Dor\u00e9<\/em>
\n<\/strong><\/p>\n

7. Sjonge
\n<\/strong>Psalm 119: 1 en 2<\/p>\n

8. Ferkundiging 1
\n<\/strong>1
\nWat is der moaier as dat twa minsken elkoar de belofte fan trou jouwe en dan tegearre it libben trochgean? De berte fan eigen bern? Sis it mar, ik soe it net witte. Miskien binne beide like yndrukwekkend.
\nDe measten dy’t hjir sitte, ha de troubelofte ienris \u00f4flein, lang of koarter lyn. Der sille by guon fan jim bylden opkomme fan de man of frou dy’t se leaf h\u00e2n ha en dy’t der no net mear is, troch de dea fuortnommen. Dy bylden hearre th\u00fas yn in platina list, want se binne kostberder as goud.
\nWat is der moaier as de troubelofte? Miskien wol de trou oant de dea ta, want twa minsken dy’t it paad fan de trou, it troupaad, oan de ein ta rinne, heine in glimke op fan de himelske trou. Sy binne in twa-ienheid.<\/p>\n

It folk Israel wie al sawat fjirtich jier op ‘en paad troch de woestyn nei it beloofde l\u00e2n. Troch de woestyn, it oard fan de hichte- en djiptepunten fan de ferloving tusken God en syn folk. Ferloving jawis, want nei de slavernij yn Egypte, doe’t it libben stienswier wie, kaam it der yn de woestyn tusken God en syn folk ek op oan. Oan de iene kant de djiptepunten fan toarst, honger, d\u00fbns om it gouden keal, opl\u00f4gjende grime, opst\u00e2n en de dea. Oan de oare kant de hichtepunten fan wetter, manna, wolk en fjoerkolom, de Tsien Wurden op ‘e stiennen dy’t Mozes fan God krige as troubelofte:<\/p>\n

Ik bin de Heare God, jim partner. Ik sil jim trou bliuwe, as jim dat foar My oer ek binne. Hjir komme de trouwurden… Ik ha se yn stien beitele, net de klaaistien fan Egypte, mar de hurde stien fan de berch. Sa hurd is myn troubelofte oan jim, lit jim belofte ek sa hurd w\u00eaze.<\/p>\n

En sjoch, de wolk dreau fierder as teken fan Gods lieding yn de ferlovingstiid op wei nei it houlik yn it l\u00e2n fan belofte.
\nAs it folk sawat by de Jordaan is, de grinsrivier, dan bliuwt de wolk hingjen.
\n‘Earst oant safier en net fierder,’ sei God, ‘hjir sille wy yn \u00fbndertrou, harkje foar de twadde kear nei de troubelofte mei de titel Deuteronomium.’
\nDiskear net yn stien beitele, want ien kear trou fan Gods kant, altyd trou. Mar de oare kant? D\u00ear oan de grinsrivier nimt God it wisse foar it \u00fbnwisse, want yn de woestyn hat er syn ferloofde kennen leard. D\u00earom by de \u00fbndertrou noch mar ris de troubelofte.<\/p>\n

9. Sjonge
\n<\/strong>Psalm 119: 42<\/p>\n

10. L\u00eaze
\n<\/strong>Lukas 3, 21-22
\nLukas 4, 1-3<\/p>\n

11. Ferkundiging 2
\n<\/strong>
\nWat is der moaier yn it leauwe as de doop? De measten ha it wetter op ‘e foarholle field doe’t se bewust de kar foar de menniste gemeente makken: ‘Gean no troch it wetter fan de grinsrivier, teken fan it ferstjerren fan it \u00e2lde libben, nei de oare kant en jim wurde ferb\u00fbn mei it nije libben yn Gods geast.’
\nWer in ferb\u00fbn, in ferb\u00fbn tusken God en de doopte minske. Net mear in trouferb\u00fbn nei ferloving en \u00fbndertrou? By it trouferb\u00fbn gie it om it hiele joadske folk of yn \u00fas tiid om de gemeente, de menniste gemeente fan Drylts.
\nBy de doop\u00a0 is der in oare ferh\u00e2lding: ‘Do bist myn soan’ of Do bist myn dochter’. In relaasje tusken Heit en syn bern… of Mem en har bern, want w\u00earom soe God net likegoed Mem w\u00eaze kinne?<\/p>\n

Wy wiene mei it l\u00eazen fan de Tsien Wurden oankommen by de Jordaan, de grinsrivier. Dat wie foar it folk Israel sawat de ein fan de reis. Se moasten der noch trochhinne en dan wiene se yn it beloofde l\u00e2n.’<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

Wy binne yn it Nije Testamint wer by dyselde grinsrivier, de Jordaan. D\u00ear is Jezus ek oankommen, net fan de kant fan de woestyn, mar fan de kant fan Galilea en Judea, ienris it l\u00e2n fan de belofte, mar no it l\u00e2n fan de benearing: de folkstelling fan de Romeinske keizer Augustus, de bernemoard troch kening Herodus en de 613 geboaden fan de Farizee\u00ebn.
\nJezus wit it, der is amper noch sicht op it ferb\u00fbn fan trou tusken God en syn folk. Allinnich in gek yn in jas fan kamielehier doarmet yn de godferlitten oarde by de Jordaan om. Men wol wol ha dat er him de kiel heas skreaut mei it boadskip dat de minsken har omkeare moatte op ‘e wei. No, se soene net witte w\u00ear’t se oars hinne moasten as nei Jeruzalem, d\u00ear’t de timpel stiet. Dy Jehannes soe ek lju dope yn dy \u00fbndjippe modderrivier fan in Jordaan. Sy wosken de hannen en fuotten leaver yn \u00fbnskuld yn it eigen wasktobke.
\nMar sjed\u00ear, in man \u00fat Galilea rint mei Jehannes de rivier yn. Hy giet mei de holle \u00fbnder wetter. Efkes is er hielendal fuort as wied er yn de ierde weiwurden. As er wer boppe komt, giet de himel iepen, in f\u00fbgel, in do en dan in stim: ‘Do bist myn Soan, myn ynleave Jonge, Ik bin wiis mei dy.’
\nGod en Soan, in twa-ienheid.<\/p>\n

\"Image\"
\nGustave Dor\u00e9<\/em><\/p>\n

Men soe sizze, dit is klear, de Soan kin no de wr\u00e2ld yn om it boadskip fan de Heit te bringen. Mar dan is b\u00fbten de do rekkene, want dy f\u00fbgel, de Hillige Geast, hat earst in oar boadskip: ‘De woestyn yn, krekt as dyn foarfaars, want d\u00ear komt it derop oan. Do moatst nei dyn woestynreis it folk itselde boadskip fan ferloving en \u00fbndertrou bringe as Mozes, want it folk moat op ‘e nij kieze foar it trouferb\u00fbn mei God.’
\nWolno, Jezus hat it witten, want it kaam derop oan. De duvel of diabolos siet Him op ‘e lea en besocht him by it hert te nimmen. It doel fan de diabolos wie om mei Jezus in twa-ienheid te wurden. Want oeral w\u00ear’t de diabolos opd\u00fbkt, hat er as doel in skieding oan te bringen tusken God en de soan of dochter. Yn de woestyn in skieding tusken God en de Soan, Jezus dy’t by de doop yn de Jordaan in twa-ienheid mei de Heit wurden wie. Gjin twa-ienheid d\u00ear yn de woestyn, mar it gefaar fan in twa-skieding.<\/p>\n

Harkje hoe slim oft de diabolos it spul spilet. By de Jordaan hat klonken: ‘Do bist myn Soan.’
\nEn de skiedingbringer begjint nei de fjirtich dagen woestynreis fan Jezus, as syn lichem raast om iten: ‘Asto Gods Soan bist…’
\nHy daget de Soan mei in kweade bedoeling \u00fat om it bewiis te leverjen, hoewol’t Jezus al wer by de grinsrivier oankommen is. Hy hoecht neat mear te bewizen, de reis is folbrocht, it bliid boadskip fan it trouferb\u00fbn kin brocht wurde.
\n‘Asto Gods bist, hjit dy stien dan dat er yn brea feroaret.’
\nDe stien. Soe daliks net by de Soan opkommen w\u00eaze hoe’t de Heit de Tsien Wurden yn stien beitele hie? In stien mei it teken w\u00eaze fan de Wurden fan God, mar as er yn b\u00f4le feroaret, kin der gjin wurd mear op.
\n‘Der stiet yn de Skrift: net fan brea allinne sil de minske libje.’
\nWylst de honger Jezus by de kiel hat, komt dit antwurd der\u00fat: net fan brea allinne, mar ek fan it yn stien beitele Wurd sil de minske libje.
\nNet fan jild allinne sil de minske libje. Net alles rjochtsje op’e ekonomy, dy’t yn \u00fas maatskippij al hiel lang foar master opslacht, want dan feroaret de wr\u00e2ld yn in diaboalysk l\u00e2nskip fan toarre ierde en stjonkende rivieren. Dan binne der gjin grinsrivieren mear, d\u00ear’t minsken en folken trochhinne geane nei it l\u00e2n fan belofte.<\/p>\n

Hasto wolris in tiid yn de woestyn west? Sawat elk minske boppe de fyftich dy’t weromsjocht op syn libben, kin wol in woenstyntiid yn it sin bringe. It wie meastal in ellindige tiid. Ellindich betsjut letterlik ‘\u00fat it l\u00e2n’, dus fan dyn fertroud plakje \u00f4f moatte om yn swiere omstannichheden libbenswiisheid op te dwaan. Eins soe ik no swije moatte om jim oan it wurd te litten.<\/p>\n

12. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de stien: 1, 2, 3 en 4
\nWize: Tuskentiden 5<\/em><\/p>\n

Fan de rotsen brekke stiennen,
\ndy’t berikke de Jordaan,
\nstreame fierder oant se binne
\nop it plak fan dopersh\u00e2n.<\/p>\n

Stiennen tsjinje foar de stappen
\nyn it wetter as in baan
\nnei de doop om dan te rinnen
\nmei as doel ’t beloofde l\u00e2n.<\/p>\n

Mar dat l\u00e2n wurdt earst fertsjinne
\nnei woestyn mei rots en s\u00e2n,
\nd\u00ear’t de skiedingbringer tjirret
\nom te skieden Heit en Soan.<\/p>\n

Fan de rotsen brekke stiennen,
\nmar gjin b\u00f4le komt ta st\u00e2n,
\nwant Soan Jezus iepenbierret
\ndat it kwea is falsk fan toan.<\/p>\n

13. L\u00eaze
\n<\/strong>Lukas 4, 4-8<\/p>\n

14. Ferkundiging 3
\n<\/strong>
\nDe skiedingbringer liet it net by ien kear. Yn de woestyn leine de stiennen op ‘e gr\u00fbn, it wie net \u00fatdaagjend om d\u00ear troch de knibbels te gean. Nee, se moasten tegearre de hichte yn, de berch op. D\u00ear, op it plak fan de Heit, soe de Soan it gefoel krije dat Er th\u00fas wie. Op dat th\u00fasplak soene sy tagelyk in wr\u00e2ldreis meitsje. Th\u00fas en op reis? Underskat de skiedingbringer net, want wat is hy machtich! Macht? Jawis, d\u00ear giet it him om en hy wit duvelske goed dat it d\u00ear alle machthawwers yn de wr\u00e2ld om giet. En w\u00earom soe it him net slagje om fan de Soan in machthawwer te meitsjen? En wat foar ien! In machthawwer oer alle keninkriken fan de wr\u00e2ld.<\/p>\n

\"Image\"
\nGustave Dor\u00e9<\/em><\/p>\n

D\u00ear leine al dy riken om de berch hinne, it wie as sweefden se d\u00ear tegearre oerhinne. Want wa’t sweeft, fielt him yn de s\u00e2nde himel. Dat gefoel moast de Soan ek krije, it gefoel fan tichtby de Heit te w\u00eazen, wylst Hy yn werklikheid fier by de Heit wei wie, klear om fan Him skieden te wurden.
\n‘Ien kear troch de knibbels,’ sei de skiedingbringer, ‘en al dy prachtige keninkriken binne foar dy, want ik bin frijmachtich om se te jaan oan wa’t ik wol.’
\nDe spanning hong yn de loft. De keninkriken mei alle machthawwers, dy’t wol foar de skiedingbringer troch de knibbels gien wiene, holden de siken yn. Soe de wr\u00e2ld foar ivich ferlern w\u00eaze? As sels de Soan fan de Alderheechste knibbele, dan wie der gjin takomst mear.
\nDoe sei de Soan: ‘Der stiet yn stien beitele datst God oanbidde moatst en Him allinnich tsjinje.’<\/p>\n

\"Image\"
\nDees de Bruyne<\/em><\/p>\n

Troch de knibbels gean foar macht of de r\u00each rjocht h\u00e2lde? In rjochte r\u00each om de machthawwers fan dizze wr\u00e2ld, dy’t har siel oan de duvel ferkocht ha, te wjerstean? Der binne net safolle minsken dy’t dat oant de ein ta dogge. De measten fine dat de lytse man of frou dochs neat berikt as it om de oarloch yn Irak giet of om hege bonussen. Mar sei de Soan net datst gjin machthawwer oanbidde moast, mar allinne God? Wolno dan, lit \u00fas bidde dat wy as lytse minsken de moed ha om kwea kwea te neamen. Wy ha yn alle gefallen noch in stim, in stim om te protestearjen en in stim yn it stimhokje.<\/p>\n

15. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de stien: 5, 6, 7 en 8<\/p>\n

Yn de rotsen stekke stiennen
\nas in opstap nei de top,
\nsadat minsken heger komme
\nom te moetsjen harren God.<\/p>\n

Want de berch is ’t allerheechste,
\nd\u00ear’t de Allerheechste is
\nom yn stien mei leafdespinne
\n’t Wurd te skriuwen wier en wis.<\/p>\n

Mar it kwea kin ek wol klimme,
\nwant syn macht is wier net mis,
\nbaas oer alle keninkriken,
\n’t is syn oanbod, hy beslist.<\/p>\n

Soan fan God hoecht mar te nimmen
\nas Er troch de knibbels giet,
\nmar Hy sil de Heit meistimme,
\nom’t Er op ‘e rotsstien stiet.<\/p>\n

16. L\u00eaze
\n<\/strong>Lukas 4, 9-13<\/p>\n

17. Ferkundiging 4
\n<\/strong>\u00a0Trije kear is it rjocht fan de skiedingbringer. Dit wie syn l\u00easte k\u00e2ns. It moast in opgong wurde: fan de stien yn de woestyn fia de berch, it teken fan de oanw\u00eazichheid fan de Heit, nei de hichte fan Jeruzalem, de Godsst\u00ead, en w\u00ear soest yn Jeruzalem better w\u00eaze kinne as op ‘e timpel, it allerhillichste plak fan de Allerheechste. As it d\u00ear net slagge, dan slagge it nearne.
\nIt like as soe d\u00ear de twa-ienheid ta st\u00e2n komme, de ienheid fan de Soan en de Heit. Mar dat wie inkeld skyn.
\n‘Asto Gods Soan bist, spring en de ingels sille dy opheine, en dyn foet silst oan gjin stien stjitte.’
\nWer in stien, diskear de stjitstien en tagelyk stroffelstien, d\u00ear moast de Soan oer stroffelje, dan hie de skiedingbringer syn doel berikt.
\nHy wist krekt wat er sei, want in sprong giet altyd nei de bedelte en noait omheech, noait nei de Allerheechste om in twa-ienheid te wurden. Yn de bedelte is allinnich de skiedingbringer, net om de Soan op te heinen, mar om it feest fan de twa-skieding te fieren.
\nDoe sei de Soan: ‘Do meist God nearne op fergje.’
\nDe skiedingbringer waard mei dit antwurd yn syn fergjend of twingend hert troffen. Want hy is it dy’t twingt. God net, de Soan net en alle minsken dy’t him neifolgje ek net.
\nWat \u00fas as kristenen te dwaan stiet, is him folgje, want dan kinne wy de wei troch de woestyn \u00f4flizze s\u00fbnder op te jaan, de berch beklimme s\u00fbnder de machthawwers nei de eagen te sjen en yn it h\u00fbs fan God komme s\u00fbnder him te fergjen om te foldwaan oan \u00fas troch de skiedingbringer ynfl\u00fastere winsken. As wy dy wei folgje, dan meie wy ferwachtsje dat wy \u00fatkomme by de mear-ienheid fan God de Heit, Jezus de Soan en al it folk dat it libben yn leafde tsjinjend folbrocht hat. Amen<\/p>\n

18. Oargelspul
\n<\/strong>
\n19. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de stien: 9, 10, 11 en 12<\/p>\n

Sions timpel is fan stiennen,
\nstiet as Sinai sa f\u00east,
\nbeide blinke yn de sinne
\nfan Gods W\u00eazen yn de r\u00east.<\/p>\n

Mar as ’t folk manmachtich opkomt,
\nmemmen nimme mei de bern,
\ndan sil God har foar Him winne,
\nlit Hy Wurd yn stienbl\u00ead sjen.<\/p>\n

Mar de kweade kin ek rinne
\noer de r\u00e2ne fan it dak,
\nSoan fan God hoecht mar te springen
\nen Hy komt fansels teplak.<\/p>\n

Ingels fleane rap derhinne,
\ndat gjin stien syn fuotten stjit,
\nmar safier sil Hy ’t net bringe,
\nSoan en Heit, sy skiede net.<\/p>\n

20. Us Heit
\n<\/strong>
\nUs Heit yn de himel,
\nlit jo namme hillige wurde,
\nlit jo keninkryk komme,
\nlit jo wil dien wurde
\nop ierde likegoed as yn de himel.
\nJou \u00fas hjoed \u00fas deistich brea
\nen ferjou \u00fas \u00fas skulden,
\nsa’t ek wy \u00fas skuldners ferj\u00fbn hawwe;
\nen lit \u00fas net yn fersiking komme,
\nmar ferlos \u00fas fan de kweade.
\nWant fan jo is it keninkryk
\nen de kr\u00eaft
\nen de hearlikheid
\noant yn ivichheid.
\nAmen<\/p>\n

21. Sjonge
\n<\/strong>Liet 474: 1, 2 en 3<\/p>\n

22. Seine
\n<\/strong>
\nWy hawwe mei Jezus, de Soan,
\nit paad r\u00fbn de Jordaan yn
\nen troch de woestyn
\nas besinning op
\n\u00fas eigen libben.<\/p>\n

D\u00earom kinne wy mei goede moed
\nnei h\u00fbs gean
\nmei de kr\u00eaft fan God de Heit,
\nde leafde fan Jezus de Soan
\nen de besieling fan de Hillige Geast.<\/p>\n

23. Sjonge
\n<\/strong>Liet 456: 3<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

 <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0Tsjinst op 21 febrewaris 2010 yn Drylts 1. Tarissing Wy binne op ‘e earste snein fan de fjirtichdagen tiid by elkoar kommen om \u00fas te besinnen op de earste stappen fan Jezus op ‘en paad nei Jeruzalem, yn de Jordaan en de woestyn. Om \u00fas foar de wei fan Jezus, de Soan, iepen te stellen […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-8572","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-religy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8572","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8572"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8572\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8588,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8572\/revisions\/8588"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8572"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8572"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8572"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}