{"id":8554,"date":"2016-11-16T20:30:24","date_gmt":"2016-11-16T20:30:24","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tjerkstra.com\/wordpress\/?p=8554"},"modified":"2016-11-16T20:30:24","modified_gmt":"2016-11-16T20:30:24","slug":"tsjinst-fan-de-ienheid","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/religy\/tsjinst-fan-de-ienheid\/","title":{"rendered":"Tsjinst fan de ienheid"},"content":{"rendered":"\n\n\n
<\/td>\n \"PDF\" <\/a><\/td>\n \"Print\" <\/a><\/td>\n \"E-mail\" <\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
\u00a0<\/strong>Tsjinst op 8 novimber 2009 op De Jouwer<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

1. Tarissing<\/p>\n

<\/strong>Wy binne fan ‘e moarn by elkoar kommen
\nom yn \u00fas brutsen wr\u00e2ld de ienheid te fieren.<\/p>\n

Wy roppe d\u00earby as \u00fas help de Heare oan
\ndy’t himel en ierde skieden hat,
\nnet skieden om te brekken,
\nmar om te ferbinen
\nwant dat is syn wurk
\ndat noch altyd trochgiet,
\nek yn dizze gemeente
\nen yn dizze tsjinst.
\nAmen<\/p>\n

2. Sjonge
\n<\/strong>Psalm 146: 1 en 3<\/p>\n

3. De ierde<\/p>\n

\"Image\"
\n<\/strong>
\nWat is it in prachtich gehiel, de ierde, in ferskaat oan l\u00e2nskippen op ien bol, dy’t sels draait en ek om de sinne hinne beweecht. Op ‘e ierde binne se ta libben kommen, de planten, beammen, dieren en minsken. De minsken ha as in twa-ienheid libbe, as man en frou yn it paradys. Dat h\u00f4f fan Eden wie in ienheid fan libben.
\nEn no? Binne de mear as seis miljard minsken noch in ienheid? Sjoch net nei it uterlik, want in ferskaat oan gesichten past treflik yn de ienheid dy’t God noch altyd foar eagen stiet.
\nMar in ienheid fan moed, it geastlike hert fan de minske, it liket der net op! It deistige nijs skreaut by wize fan sprekken oan de protters, safolle skeel en skande klinke deryn troch. En dan ha wy it noch net iens oer it lijen fan earmen, blinen, doven, deawurgen en minsken d\u00ear’t \u00fbnskuldich de hannen fan b\u00fbn binne.
\nMar as wy it fjirde fers fan Psalm 146 sjonge, klinkt in oar perspektyf op. D\u00earom lit \u00fas sjonge mei it folle moed.<\/p>\n

4. Sjonge
\n<\/strong>Psalm 146: 4<\/p>\n

5. Gebed
\n<\/strong>
\nHear, wat in prachtich perspektyf
\nha wy opklinke litten,
\nJo dy’t goeddogge oan \u00fbnrjochtlijers,
\nearmen, b\u00fbnen, blinen en wurgen.<\/p>\n

Wy bidde Jo mei ynmoed dat ek
\nleden fan de Menniste gemeente
\nfan De Jouwer dy’t yn de lytse loege
\nsitte, dit perspektyf sjen en \u00fbnderfine
\nmeie.<\/p>\n

It soe tsj\u00fbgje fan eigenbelang
\nas wy inkeld foar \u00fassels bidde,
\nwant dan brekke wy de wr\u00e2ld
\nyn twa stikken, it grutte stik
\nfoar \u00fassels en it lytse foar de
\nmear as seis miljard oaren.
\nD\u00earom bidde wy foar harren
\nb\u00fbten de grinzen fan \u00fas gemeente
\ndy’t breklik binne:
\n– bern dy’t te min foar lichem en geast krije,
\n– \u00e2lders dy’t te min ha om har bern te jaan
\nen sels amper yn libben bliuwe kinne,
\n– minsken dy’t sels op har \u00e2lde dei
\nin minskweardich libben wol ferjitte kinne
\nen de dea as iennige \u00fatkomst besk\u00f4gje.<\/p>\n

Yn watfoar wynrjochting ek,
\nHear \u00fbntfermje Jo oer de wr\u00e2ld yn need,
\ndat sy yn \u00fas grutte broer Jezus
\nien wurde mei.
\nAmen<\/p>\n

6. Sjonge
\n<\/strong>Liet 308: 1 en 4<\/p>\n

7. Ienheid
\n<\/strong>
\n\"Image\"<\/p>\n

In apel, de globe en… ja, wat? De bol fan in wiersizzer? It soe kinne, want it is in prachtich eksimplaar mei banen dy’t kleurich opljochtsje. Mar jim tsjerkerie hat my net frege om fan ‘e moarn de takomst fan de tsjerkegongers of jim gemeente te foarsizzen. As ik al yn de rol fan wiersizzer kr\u00fbpe wol, dan hie ‘k better op ‘e Jouster Merke stean kinnen.
\nLit \u00fas begjinne by de apel mei de hap der\u00fat…
\nDe apel stiet foar it kwea yn \u00fas persoanlik libben en yn de grutte wr\u00e2ld. Dus de apel as teken fan it kwea.
\nDe grutte wr\u00e2ld is de ierde, dy’t God oan it begjin skieden hat fan de himel. Op dy ierde leit De Jouwer mei t\u00fbzenen manlju, froulju en bern, elk mei in unyk libben, fol mei goede bedoelings en dieden, mar mei sa no en dan ek in hap \u00fat ‘e apel.
\nNei de apel en de ierde is de tredde bol der noch. It hielal? It soe kinne, want der ljochtsje r\u00fbntsjes op… stjerren en planeten? En der binne ek banen dy’t de stjerren en planeten troch it hielal meitsje.
\nIt hielal kinst sjen as in ienheid mei miljarden \u00fbnderdielen dy’t min of mear yn lykwicht binne. ‘Harmonie der sferen’ hjit dat ek wol. Ienhied, harmony, it klinkt goed. Sille wy it fan ‘e moarn d\u00ear mar op h\u00e2lde, as wy nei de tredde bol sjogge? D\u00ear heart dan ek de ienheid fan de gemeente by en fan dysels. Ast in man of frou \u00fat ien stik bist, dan is der harmony en klinkst harmoanysk.<\/p>\n

Wy reizgje fan ‘e moarn oer de ierde en troch de tiid. Reizgje, want binne wy ek yn \u00fas eigen libben net \u00fbnderweis? Wy reizgje fan de Sina\u00ef yn 1250 foar Kristus fia Babel yn 550 foar Kristus nei Jeruzalem yn 150 foar Kristus. Wy binne wer yn Jeruzalem yn it jier 33 nei Kristus en komme op it l\u00east op De Jouwer oan op snein 8 novimber 2009.<\/p>\n

8. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de ienheid: 1
\nWize: Liet 441 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

Kom, folk fan God, op fuotten,
\nfan jong oant griizjend \u00e2ld,
\nfan boartsje oant lang wrotte,
\nsjoch, foar \u00fas leit de wr\u00e2ld,
\ndy’t noeget foar de reis
\nyn harmony fan sfearen,
\nek stoarmen dy’t l\u00fbd beare,
\ndochs ien folk \u00fbnderweis.<\/p>\n

9.<\/strong> L\u00eaze
\n<\/strong>Levitikus 19, 1-2, 11-18<\/p>\n

10. Hillich folk (1250 foar Kristus)<\/p>\n

\"Image\"
\n<\/strong>Rembrandt<\/p>\n

De Sina\u00ef riist heech boppe it folk Israel \u00fat. Se ha Mozes derby delkommen sjoen. Earst mei in gesicht d\u00ear’t de grime fan \u00f4fspatte fanwege it gouden keal d\u00ear’t se om hinne d\u00fbnse ha. De twadde kear mei de beide stiennen op ‘e earms d\u00ear’t de Tsien Wurden op stiene.
\nMar no stiet Mozes foar de tabernakel en h\u00e2ldt in taspraak. Hy ken as lieder en gasthear syn \u00fatfanhuzers. Ja letterlik: want se binne \u00fat har h\u00fbs gongen, dat yn Egypte stie. En hoe faak hat Mozes harren yn de woestyn net opheine moatten yn in geastlik h\u00fbs. Want neat minskliks is de Israeliten frjemd, se witte hoe’t de hap \u00fat ‘e apel priuwt.
\nIt begjin fan Mozes syn taspraak is yndrukwekkend: “W\u00eas hillich, want de Heare \u00fas God is hillich.”
\nDat is wat oars as: “Jim slaven krije de swipe oer de h\u00fbd om de hiele dei yn de gleone sinne te bodzjen.”
\nDe eagen glide wer by de Sina\u00ef op, noch heger nei de sinne dy’t yn it sakjen is en de kleurepracht fan de j\u00fbn jout. Is de sinne sa net op syn moaist? Nee, net hillich, want oerdei br\u00e2nt er harren \u00fbngenedich op ‘e h\u00fbd, as de swipe fan in Egyptyske slavedriuwer.
\n“Hillich is God,” seit Mozes, “en wy moatte ek hillich w\u00eaze, op God lykje, want hat Hy \u00fas net apart set fan de Egyptners, dat wy as in frij folk God folgje nei it beloofde l\u00e2n? Mar harkje fierder, want God sjocht troch de h\u00fbd hinne nei jim inerlik, d\u00ear’t jim longerje nei de hap \u00fat ‘e apel. D\u00earom, jim meie net stelle en net lige…”
\nDe Tsien Wurden op ‘e beide stiennen klinke nochris, mar no yn de folkstaal. Dy wurden reitsje har yn it moed, dat fol wurdt fan hillige oertsj\u00fbging, iver en aksje. Sy binne it folk dat as in ienheid de wolk en de fjoerkolom fan God folget troch de woestyn hinne nei it beloofde l\u00e2n.<\/p>\n

Hoe hillich bisto? Reitsje de wurden dy ek yn it moed en giest as Gods aparteling fol hillige oertsj\u00fbging troch it libben? Nee, net apart fan de gemeente, want de gemeente is op De Jouwer it folk \u00fbnderweis nei it l\u00e2n fan belofte.<\/p>\n

11. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de ienheid: 2<\/p>\n

Sjoch ’t folk fan lang op fuotten
\nd\u00ear by de Sina\u00ef,
\nit heart fan ’t hillich moatten
\nyn folle harmony;
\nsa’t Mozes sprekt de taal
\nop gr\u00fbn fan de Tsien Wurden
\nom ’t hillich folk te wurden
\ngiet troch it \u00e2ld ferhaal.<\/p>\n

12.<\/strong> L\u00eaze
\n<\/strong>Psalm 137, 1-5<\/p>\n

13.<\/strong> Ferballe folk (550 foar Kristus)
\n<\/strong>
\n\"Image\"
\nGustave Dor\u00e9\u00a0\u00a0 Jesaja’s fisioen fan de \u00fbndergong fan Babel<\/p>\n

Wat in ferskil mei it folk dat by de Sina\u00ef nei de taspraak fan Mozes harke. D\u00ear sitte se oan de streamen fan Babel, de Eufraat en de Tigris, t\u00fbzen kilometer by Jeruzalem wei en noch folle fierder fan de Sina\u00ef \u00f4f. Kening Nebukadnezar hat se meifierd \u00fat it l\u00e2n fan belofte nei it l\u00e2n fan syn goaden. Se binne wer apart, om’t se ballingen binne, mar hillich? It liket der net op, want der klinkt gjin lofliet mear foar de Heare, sjoch mar, de liere hinget oan de wylch. Fuort binne de hillige oertsj\u00fbging, iver en aksje. De ienheid fan it folk is ferbrutsen. De hollen hingje, it moed is leech en de depresje slacht foar master op.
\nMar dan riist in profeet op, Jesaja, dy’t de ballingen yn de geast werombringt nei de hilligens by de Sina\u00ef. D\u00ear is it folk troch de Tsien Wurden ta in ienheid wurden en sa sil it wer wurde, yn de st\u00ead fan belofte, Jeruzalem.
\nDan riist yn Babel in twadde berch Sina\u00ef op. Net te sjen mei de eagen yn de holle, mar mei de eagen fan it moed. De twa stiennen mei de Tsien Wurden krije in ferfolch. Mannen fan it folk dy’t skriuwe kinne, komme by elkoar… apart. En dizze hillige mannen beprate hoe’t it west hat fan it begjin fan de wr\u00e2ld \u00f4f, doe’t God de ierde fan de himel skieden hat, oant de yntocht yn it beloofde l\u00e2n ta.
\nSe begjinne te skriuwen… Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri, Deuteronomium… en as se by Leviticus 19 binne, komt op it perkamint te stean: W\u00eas hillich, want de Heare \u00fas God is hillich.<\/p>\n

<\/em>14. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de ienheid: 3<\/p>\n

Sjoch ’t folk oan Babels streamen
\nfier fan Jeruzalem,
\nfoarby gean al dy dreamen
\noant klinkt in kleare stim;
\nTsien Wurden wurde mear,
\nin ienheid yn de boeken
\nom \u00fbnderweis te br\u00fbken,
\nit libben nimt in kear.<\/p>\n

15. L\u00eaze
\n<\/strong>2 Makkabee\u00ebrs 6, 18-20<\/p>\n

16. Underdrukt folk (150 foar Kristus)<\/p>\n

\"Image\"
\n<\/strong>Gustave Dor\u00e9\u00a0\u00a0 De dea fan Elazar<\/em><\/p>\n

Wy binne yn Jeruzalem. Yn Isra\u00ebl is de Syryske kening de baas en yn Jeruzalem d\u00fbnset it folk net om it gouden keal, lykas by de Sina\u00ef, mar ferplichte om de gouden baarch. De timpel is \u00fbnthillige, net mear apart foar it folk dat yn de iennige God fan himel en ierde leaut, mar ek foar de heidenen. Dy noegje harren eigen goaden deryn, fiere feest mei barge-offers en in oerdiedich miel mei bargefleis. En it folk moat d\u00earoan meidwaan.
\nDe njoggentichjierrige Elazar ek. Hy is wetgelearde, wit alles fan de Tsien Wurden en de fiif boeken dy’t yn Babel skreaun binne, in prachtige ienheid fan God en syn folk.
\nAs Elazar it bargefleis yn de m\u00fble hat, rint er resol\u00fat nei it folterplak, it plak fan de eksek\u00fasje, syn foarl\u00e2n, en spuit it d\u00ear \u00fat, omdat it \u00fbnrein is.
\nDe lju fan it offermiel ha begrutsjen mei de \u00e2ldman, dat dy op syn leeftyd noch oant de dea ta foltere wurde moat. Se nimme him apart, nee se binne hielendal net hillich, mar se nimme him apart foar in list. As er no stikem syn eigen fleis klearmakket en dan by it offermiel krekt docht as yt er bargefleis, dan sil der fierder net oer praat wurde, lit stean dat er nei it folterplak ta moat.
\nElazar skodhollet resol\u00fat. Hoe kin er no twa gesichten ha? It gesicht fan it reine fleis, dat er yt en it gesicht fan it bargefleis dat er sabeare yt. Hy wol in ienheid w\u00eaze, in minske \u00fat ien stik, in foarbyld foar de jongerein, foar it hiele folk. Want as se him sjogge oan it offermiel, de wetgelearde dy’t wit wat God fan syn folk freget, dan sille se op ‘e doele reitsje en net mear it ferskil tusken hillich en \u00fbnhillich kenne.
\nBy de pommeranten fan it offermiel, dy’t earst begrutsjen mei de \u00e2ldman h\u00e2n ha, l\u00f4get no de grime heech op. Se slepe him nei it folterplak en meppe derop los.
\nHearre jim wat Elazar mei brekkende stim seit?
\n“De Heare yn syn hillige wiisheid fernimt skoan hoe’n slimme pine ik oan myn lichem lij fan dizze foltering d\u00ear’t ik foarwei kinnen hie; mar Hy wit ek dat ik it yn myn siel mei blydskip \u00fbndergean \u00fat \u00fbntsach foar Him.”
\nWa’t \u00fbntsach hat foar God, sjocht syn hilligens en is sels hillich.<\/p>\n

Likesto op Elazar? Bisto ek in man of frou \u00fat ien stik? Nee, it giet tsjintwurdich net om bargefleis, mar om \u00fatkomme foar dyn hillige oertsj\u00fbging.<\/p>\n

17. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de ienheid: 4<\/p>\n

Sjoch ’t folk mei b\u00fbne hannen
\noan ’t miel mei bargefleis,
\nlykas yn heidenlannen
\ngean goaden mei op reis,
\nmar ien man giet net mei,
\nhy rint syn paad moedwillich
\nen bliuwt yn ’t lijen hillich,
\nfoar him wurdt it wer dei.<\/p>\n

18. L\u00eaze
\n<\/strong>Markus 12, 28-34<\/p>\n

19.<\/strong> Freegjend folk (33 nei Kristus)<\/p>\n

\"Image\"
\n<\/strong>Gustave Dor\u00e9\u00a0\u00a0 De antwurden fan Jezus<\/em><\/p>\n

Yn it jier 33 nei de berte fan Kristus, krekt foar it Pesachfeest, wurdt Jezus ynsletten troch gelearde pommeranten, sy dy’t alles witte fan de Tsien Wurden en de fiif boeken dy’t yn Babel skreaun binne. Se hawwe de earen op ‘en wiidst iepen om elk wurd op te heinen dat dy Jezus fan Nazaret \u00fatspuit. As it mar wat op bargefleis liket, dan sille sy him oppakke en nei it folterplak bringe. Nee, der sil gjin list oan te pas komme om Him in \u00fatwei te bieden. Der is foar harren mar ien wei, de wei fan Him apart nimme, net as hillich, dat moast der ek noch bykomme, Him apart nimme dat Er it folk mei syn boadskip net langer beynfloedzje kin.
\nNei’t Jezus alle fragen sa be\u00e4ntwurde hat dat se Him net yn har str\u00fbpen fange kinne, komt in wetlearaar nei foaren mei d\u00e9 fraach: “Wat is it alderearste gebod?”
\nD\u00ear is mar ien antwurd op, it antwurd fan de ienheid: “Hark Israel, de Hear \u00fas God is de iennichste. Haw Him leaf en de neiste as dysels.”
\nEn wat seit de wetlearaar?
\n“Leafhawwe is mear wurdich as alle br\u00e2n-\u00a0 en fleisoffers.”
\nAs reaksje fan Jezus folget: “Jo binne net fier fan it Godsryk \u00f4f.”<\/p>\n

20. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de ienheid: 5<\/p>\n

Sjoch ’t folk mei h\u00fbndert fragen
\noan Him \u00fat Nazaret,
\nHy moat it jok mar drage,
\nHim h\u00e2lde oan de wet;
\nTsien Wurden wurde ien,
\nde leafde jout it measte,
\ndan wurdt de l\u00easte earste
\nop wei \u00fat ‘e woestyn.<\/p>\n

21.<\/strong> Mennistefolk fan De Jouwer (2009 nei Kristus)
\n<\/strong>
\nNee, jim binne net \u00fat Egypte wei by de Sina\u00ef l\u00e2nskommen om de Tsien Wurden mei te nimmen nei it l\u00e2n fan belofte.
\nJim binne ek net meifierd yn ballingskip nei Babel om d\u00ear de liere oan de wylch te hingjen.<\/p>\n

Jim hawwe d\u00ear ek net in ferfolch op de Tsien Wurden skreaun.
\nMar jim foarfaars hawwe yn de sechtjinde ieu wol yn de knipe sitten, doe’t de roomsen noch foar master opsloegen, want doe waarden de mennisten besk\u00f4ge as ketters, as minderweardich, ta de dea keard. Hat hjir op De Jouwer in Elazar west, in minske \u00fat ien stik, dy’t hoekhold en d\u00earom ferfolge waard, miskien wol foltere oant de dea derop folge?
\nJim Mennistefolk fan de Jouwer hat yn de geast yn Jeruzalem west en om Jezus hinne stien, doe’t de wetlearaar de fraach oer it alderearste gebod stelde. Hoe faak hat it antwurd yn jim Fermanje wol net klonken: “Hark Mennistefolk, de Hear \u00fas God is de iennichste. Haw Him leaf en de neiste as dysels.”
\nJim hawwe fan jim foarfaars trochkrigen dat jim trochgean moatte, as gemeente \u00fbnderweis w\u00eaze, as in ienheid d\u00ear’t it himelske ljocht fan de wolk en de fjoerkolom op \u00f4fstrielet. Want yn dy ienriedichheid lykje jim op God, dy’t hillich is en dus jim ek.
\nAmen<\/p>\n

22. Oargel
\n<\/strong>
\n23. Us Heit<\/p>\n

<\/strong>Us Heit yn ‘e himel,
\nlit jo namme hillige wurde,
\nlit jo keninkryk komme,
\nlit jo wil dien wurde
\nop ierde likegoed as yn de himel.
\nJou \u00fas hjoed \u00fas deistich brea
\nen ferjou \u00fas \u00fas skulden,
\nsa’t ek wy \u00fas skuldners ferj\u00fbn hawwe;
\nen lit \u00fas net yn fersiking komme,
\nmar ferlos \u00fas fan ‘e kweade.
\nWant fan jo is it keninkryk
\nen de kr\u00eaft
\nen de hearlikheid
\noant yn ivichheid.
\nAmen<\/p>\n

24. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de leafde 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 en 9
\nWize: Liet 446 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

Al spriek ik mei in ingelstim
\nen song ik himelsk heech,
\nas ik de leafde net fernim,
\ndan wurdt it libben dreech.<\/p>\n

Al wist ik alles fan de wr\u00e2ld
\nen tsj\u00fbge as profeet,
\nas ik net fan myn neiste h\u00e2ld,
\ndan reitsje ik yn need.<\/p>\n

Al skonk ik earmen al myn jild
\nen joech myn lichem wei,
\nas ik de leafde net mear fiel,
\ndan stiet it libben faai.<\/p>\n

De leafde h\u00e2ldt de moed deryn
\nen leit de oergeunst \u00f4f,
\nis foar de pronk en grutskens blyn,
\nhat each foar treast en trou.<\/p>\n

De leafde kin de tsjinst\u00e2n oan,
\nis mei it leauwen ien,
\nse set de hope yn foar moarn,
\nferliest it fan gjinien.<\/p>\n

Oan profetearjen komt in ein,
\nde talen reitsje stom,
\nwant alles is dan alris sein,
\nmar leafde komt werom.<\/p>\n

No is de kennis \u00fbnfolslein,
\nwa wit wat barre sil?
\nDe folheid is oan \u00fas foarsein,
\nde wittenskip wurdt stil.<\/p>\n

Doe’t ik noch boarte as in bern,
\ntocht ik net oan wat wurdt,
\nmar no kin ‘k folle fierder sjen,
\nit bernlike is fuort.<\/p>\n

Dochs sjoch ik alles noch net klear,
\nmyn spegel is beslein,
\nmar ienris is gjin dize mear,
\ndan kenne wy folslein.<\/p>\n

25. Seine
\n<\/strong>
\nWy geane fierder op ‘e libbenswei
\nas persoan en gemeente
\nyn de hillige oertsj\u00fbging
\ndat de Hear mei \u00fas giet.<\/p>\n

Lit it sa w\u00eaze
\ndat de Hear foar dy is, datst it paad net bjuster rekkest,
\ndat de Hear achter dy is om dy te behoedzjen foar it kwea,
\ndat de Hear n\u00east dy is om in earm om dy hinne te slaan,
\ndat de Hear \u00fbnder dy is om dy te heinen ast \u00fbnder\u00fat giest,
\ndat de Hear yn dy is om dy te treasten ast fertriet hast,
\ndat de Hear om dy hinne is as oaren dy tenei komme,
\ndat de Hear boppe dy is om dy te seinigjen.
\nSa seiniget de Ivige hjoed, moarn en yn ivichheid.
\n
\n26. Sjonge
\n<\/strong>Liet 456: 3<\/p>\n


\n<\/strong><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0Tsjinst op 8 novimber 2009 op De Jouwer 1. Tarissing Wy binne fan ‘e moarn by elkoar kommen om yn \u00fas brutsen wr\u00e2ld de ienheid te fieren. Wy roppe d\u00earby as \u00fas help de Heare oan dy’t himel en ierde skieden hat, net skieden om te brekken, mar om te ferbinen want dat is syn […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-8554","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-religy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8554","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8554"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8554\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8555,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8554\/revisions\/8555"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8554"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8554"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8554"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}