{"id":8488,"date":"2016-11-16T18:28:25","date_gmt":"2016-11-16T18:28:25","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tjerkstra.com\/wordpress\/?p=8488"},"modified":"2016-11-16T18:28:25","modified_gmt":"2016-11-16T18:28:25","slug":"tsjinst-fan-de-trijeslach","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/religy\/tsjinst-fan-de-trijeslach\/","title":{"rendered":"Tsjinst fan de trijeslach"},"content":{"rendered":"\n\n\n
<\/td>\n \"PDF\" <\/a><\/td>\n \"Print\" <\/a><\/td>\n \"E-mail\" <\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
Tsjinst op 26 april 2009 yn Drylts
\n
\n\"Image\"
\n<\/strong>
\n1. Tarissing<\/p>\n

<\/strong>Wy binne hjirhinne kommen om
\nde twadde snein nei Peaske te fieren.
\nDit is foar de Menniste gemeente fan Drylts
\nde snein fan de trijeslach,
\nde see,
\nde wei
\nen de berch.
\nWy geane fan de skomjende see
\noer de wei nei de berch.
\nD\u00earby roppe wy de Heare oan
\ndy’t himel en ierde skepen hat,
\ndy’t de see fan it l\u00e2n skieden hat,
\ndy’t trou is oan syn skepping
\nen dy’t stiet foar it wurk
\ndat Hy op Him nommen hat.
\nAmen<\/p>\n

2. Sjonge
\n<\/strong>Psalm 98: 1 en 2<\/p>\n

3. Foar de bern
\n<\/strong>
\nSkilderij fan Turner: R\u00eading by skipbrek
\n<\/em>Wa fan jim hat wolris op in echte see west?
\nWiest ek seesiik?
\nDe see om siik fan te wurden.
\nDe see om yn te ferdrinken.
\nDe see as teken fan ‘it giet need’.
\nMar sjoch no ris: fiskers dy’t r\u00eade.<\/p>\n

\"Image\"
\nJoseph Mallord William Turner\u00a0\u00a0 Skipbrek<\/em><\/p>\n

Skilderij fan Repin: Prosesje
\n<\/em>Wa fan jim hat wolris yn in optocht meir\u00fbn?
\nFieldest dy doe ek seesiik?
\nHoe fieldest dy dan?
\nIn optocht om bliid fan te wurden.
\nDe minsken op it skilderij binne r\u00eaden.
\nSe hearden der net by, mar no rinne se mei
\nyn de optocht.
\nHoe soene se r\u00eaden w\u00eaze?
\n(Troch fiskers fan Jezus)<\/p>\n

4. Sjonge
\n<\/strong>Psalm 98: 3 en 4<\/p>\n

5. Gebed
\n<\/strong>
\nHear, wy binne fan ‘e moarn wer yn de haven fan de tsjerke syld.
\nWy wolle yn \u00fas gebed neame hoe heech en hol de see wol net stiet.
\nIt kin w\u00eaze dat guon der fan de wike siik fan wurden binne.
\nIt libben om \u00fas hinne is soms as de see, in gaos fan weagen.
\nDe iene weach slacht \u00fas de kant \u00fat fan ‘sa is it’.
\nMar op ‘e oare glide wy werom nei ‘sa is it net’.<\/p>\n

Hear, wy bidde mei ynmoed jou \u00fas de wiisheid
\nom in f\u00easte koers te farren op it kompas
\nfan \u00fas grutte broer Jezus,
\nwant dan meie wy ek soannen en dochters neamd wurde,
\nbern fan jo Keninkryk, de f\u00easte gr\u00fbn \u00fbnder de fuotten.<\/p>\n

It falt net ta om yn lykwicht te libjen, Hear.
\nSykte, skieding, rou, iensumens en de dea binne benearjend…
\nas de stoarm op see.
\nSoargen om bern en bernsbern slaan as weagen oer \u00fas hinne.
\nWy bidde wol loads w\u00eaze om \u00fas troch stoarmen hinne te bringen
\nyn r\u00eastige wetters d\u00ear’t de seilen, swier fan it wetter, droegje kinne.<\/p>\n

No’t wy fan ‘e moarn de haven yn syld binne,
\njou \u00fas in iepen ear, each en hert foar jo Wurd,
\nom de ferhalen te ferbinen mei \u00fas eigen libben,
\nwant d\u00ear giet it om: jo Wurd is om te hearren en te dwaan.
\nJou \u00fas d\u00ear de wiisheid foar.
\nAmen<\/p>\n

\"Image\"
\nChrstian Krohg\u00a0\u00a0 Skerp oan de wyn<\/em><\/p>\n

6. Sjonge
\n<\/strong>Ik fiel de wyn hjoed waaien, God: 1<\/p>\n

Ik fiel de wyn hjoed waaien, God,
\nen heech set ik it seil.
\nTehaav’ne is ’t, mei skom bespat,
\nmar ‘k hoopje op it heil!
\nTe roere stiet jo eigen Soan,
\nHy stjoert nei kalme ree.
\nIk doar mei Him de reis wol oan
\noer wylde, hege see!<\/p>\n

7. L\u00eaze
\n<\/strong>Micha 4, 1-5<\/p>\n

8. Sjonge
\n<\/strong>Liet 294: 1, 2, 3 en 4<\/p>\n

9. L\u00eaze
\n<\/strong>Jehannes 21, 15-19<\/p>\n

\u00a010. Sjonge<\/strong>
\nLiet fan de stim: 1, 2 en 3
\nWize: Liet 437 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

Wol trije kear klonk Petrus’ stim
\ndat hy gjin kunde wie fan Him,
\nder br\u00e2nde doe \u00fbnhillich fjoer,
\nde leafde wie in oere oer.<\/p>\n

De tiid r\u00fbn troch, de dei r\u00fbn leech,
\nfan ier oant let wie ’t libben dreech,
\ndat yn de nacht gie ’t fiskjen oan,
\nit net wie leech en k\u00e2ld de moarn.<\/p>\n

Wol trije kear klonk Jezus’ stim
\noft Petrus wier wol hold fan Him,
\nhy seach wer dat \u00fbnhillich fjoer,
\nsyn leafde waard doe lang fan doer.<\/p>\n

11. Ferkundiging 1
\n<\/strong>
\nTrije kear is skippersrjocht, seit it sprekwurd. Is trije kear ek fiskersrjocht? It liket der wol op:
\n– In leech net
\n– In net mei 153 fisken
\n– Deselde trije fragen oan fisker Petrus:
\n‘Simon, soan fan Jehannes, h\u00e2ldsto fan My?’<\/p>\n

Sa sil dizze tsjinst ek ferrinne:
\n– Fergees fiskje yn de gaos fan de see, mei oare wurden: de gaos fan it libben.
\n– De fraach oan \u00fas:\u00a0‘Asto fan My h\u00e2ldst, bist dan op wei, omdat Ik dy roppen ha?’
\n– In net mei 153 fisken, in berch fisken, in berch \u00fbnder de sinne, in ljochtsjende takomst.<\/p>\n

Of om it mei trije wurden te sizzen:
\n– See
\n– Wei
\n– Berch<\/p>\n

1. De see
\n<\/em>De Ingelsman Turner hat yn 1805 in skilderij makke fan 1 meter 70 by 2 meter 40. Hy hat twa jier lang oan dit skilderij fan in fleanende stoarm \u00fbnder in inketswarte loft wurke. Skippen binne op metershege weagen yn need rekke. Hoefolle seelju binne yn de rin fan de ieuwen \u00fbnder sokke gaotyske omstannichheden wol net omkommen?<\/p>\n

Hoe koene seelju harren holle
\nboppe wetter h\u00e2lde as de brot
\nfan hout en seildoek net mear kearden
\n’t bearen fan de gaos, ’t djipste lot
\nfan h\u00fbndertt\u00fbzen drinkeldeaden?<\/p>\n

H\u00e2ld dit byld by de earste fraach fan Jezus foar eagen: ‘Simon, soan fan Jehannes, h\u00e2ldsto mear fan My as de oaren?’
\nNee, net dat it dy nacht op ‘e See fan Tiberias stoarme, doe’t s\u00e2n fan de dissipelen it fiskersbestean wer op har namen. It fiskersbestean, in bestean fan skreppe en slimerige hannen, in bestean fan dei en nacht, in gaotysk bestean, in bestean d\u00ear’t op delsjoen waard.
\nMar it stoarme wol yn de herten fan de s\u00e2n dissipelen. Sy libben noch altyd tusken eangst en hope, tusken kr\u00fasdea en opstanning. W\u00ear wie Jezus? Yn de gaos fan it libben weiwurden? No’t Hy der net mear by wie, drige har eigen bestean in gaos te wurden. Foaral Petrus hie it dreech mei de trijeslach: ferleagening mei de kraaiende hoanne, kr\u00fasdea mei de rop Myn God,<\/em> myn God, w\u00earoms hasto My ferlitten?<\/em> en de froulju dy’t as earsten de libbene Hear by it gr\u00eaf sjoen hiene.
\nEn no’t it net yn dy neare nacht leech bleau, drige er ek noch te mislearjen yn syn \u00e2lde berop fan slimerige hannen.<\/p>\n

\"Image\"
\nWinslow Homer\u00a0\u00a0 Mistwarsk\u00f4ging<\/em><\/p>\n

Hoe stiet it der mei \u00fas foar op ‘e See fan de S\u00fadwesthoeke? Grutter, grutter en noch grutter… R\u00eade wy it yn de stoarm fan dizze tiid mei krisis en resesje? Nei mear, mear en noch mear kaam it minderjen. Of om tichterby h\u00fbs te bliuwen: hasto yn dyn eigen libben de skoat noch wol yn hannen? Of driget de gaos fan soargen, sykte, iensumens en dea dy oerboard te slaan?
\nEn dan komt dy earste fraach: ‘H\u00e2ldsto mear fan My as de oaren, …,\u00a0 mear as it folk dat net nei tsjerke giet, de minsken dy’t der yn dyn eagen mar in potsje fan meitsje, de moslims, it Jan Poepsfolk …?’ Folje mar yn. Want al dat frjemde, earme en stumperige folk is miskien yn dyn eagen it folk fan de gaos, fan de see. It folk dat der foar it each net by heart.
\nAsto fan My h\u00e2ldst, mear as al dat folk, dan wurdsto roppen, lykas Petrus, fisker fan dy minsken te wurden. Omdat dy seefisken der ek by hearre.
\nEn ast no njoggentich jier bist en dyn skonken binne te stiif om yn de boat te stappen en dyn hannen te krom om it net binnenboard te heljen? Rin dan mei dyn rollator nei it str\u00e2n, fertel dyn libbensferhaal as fisker en wiis nei it fjurke d\u00ear’t Jezus de fisken op bakt. Troch dyn foarbyldige h\u00e2lding kinst ek in goede fisker w\u00eaze.<\/p>\n

12. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de stim: 4 en 5<\/p>\n

As ’t libben inkeld gaos is,
\nin hege see, gjin oere wis,
\ndan komme netten leech oan board,
\nde wyn wurdt k\u00e2ld want krimpt nei noard.<\/p>\n

Mar heart de fisker nei de rop,
\ndan stjoert er ’t skip de see wer op,
\nhy hellet folk de goas \u00fat,
\nde wyn wurdt soel, giet \u00fat nei s\u00fad.<\/p>\n

13. Ferkundiging 2
\n<\/strong>
\n2. De wei
\n<\/em>Fan de see nei de wei. Want wy kinne dochs net op see, yn de gaos bliuwe. Nei de r\u00f4ljende weagen moatte wy f\u00easte gr\u00fbn \u00fbnder de fuotten krije.
\nPetrus miende dat er al op dy gr\u00fbn stie. Tefreden stiek er de hannen \u00fat nei de flammen fan dat fjurke fan Jezus, want nei sa’n k\u00e2lde nacht hied er ferlet fan waarmte troch de lea. It antwurd dat er krekt j\u00fbn hie op ‘e fraach fan Jezus, d\u00ear fielde er him ek waarm by wurden. Fansels hold er fan Jezus, d\u00ear wie gjin twivel mooglik. Hy stie wer, krekt as by syn ropping as dissipel oan deselde see, yn fjoer en flam. Want hie Jezus net reagearre mei: ‘Weidzje myn bokjes?’
\nNet dat er presiis snapte wat de Hear d\u00earmei bedoelde, mar it hie grif te krijen mei de gelikenis fan de hoeder. En hie kening David ek net hoeder west? Wa wit klom hy nochris op fan fisker nei hoeder nei kening. Kening Petrus, soan fan fisker Jehannes, learling fan kening Jezus.
\nHy soe krekt roppe dat elk by it fjoer fan de Hear komme moast, doe’t er wer opskrille fan Jezus syn stim: ‘Simon, soan fan Jehannes, h\u00e2ldsto fan My?’
\nIt hert kloppe him yn de kiel, doe’t er antwurde: ‘Ja, Hear, Jo witte dat ik fan Jo h\u00e2ld!’
\n‘Hoedzje myn skiepkes.’
\nHoewol’t it byld fan de hoeder Petrus op ‘e nij foar eagen kaam, wie it keningsbyld yn flammen opgongen. Hy stoarre nei it fjoer, d\u00ear’t de fisken op leine te systerjen, en dizich seach er oare flammen d\u00fbnsjen, dy’t it gesicht fan in jongfaam ferljochten. Foar’t dat byld him d\u00fadlik waard, skrille er wer op: ‘Simon, soan fan Jehannes, h\u00e2ldsto fan My?’
\nOp datselde stuit klonk der in oare fraach trochhinne: ‘Bisto ek net ien fan syn learlingen?’
\nIt gesicht fan de jongfaam ljochte op. Hy hearde in hoanne kraaien. Kaam it l\u00fbd fan de kant fan Kaperna\u00fcm of wie it ferbylding… de hoanne fan Jeruzalem.<\/p>\n

\"Image\"
\nRembrandt\u00a0\u00a0 De ferleagening fan Petrus<\/em><\/p>\n

‘Hear, Jo witte alles, Jo witte, dat ik fan Jo h\u00e2ld,’ sei er mei b\u00fbgde holle.
\n‘Hoedzje myn skiepkes.’
\nD\u00ear stie Petrus, like ferslein as doe’t er yn it paleis fan Kajafas trije kear roppen hie dat er gjin learling fan dy Jezus wie. Nei dy trijef\u00e2ldige ferleagening, trije f\u00fble klappen op Jezus syn siele, like de wei foar him \u00f4fsletten. En no hie Jezus him in trijeslach weromj\u00fbn, trije klappen om syn leafde te hifkjen. Syn hiele lichem fielde oan as ferlamme. W\u00ear moast er hinne mei de leafde dy’t er \u00fatsprutsen hie? Dan koest dochs net samar in fisk fan it fjoer pakke, yn de m\u00fble stekke en derom tinke datst gjin bonke yn de kiel krigest. Yn dyselde m\u00fble dy’t sokke grutte wurden \u00fatsprutsen hie. Sizzen is neat, mar dwaan is in ding. W\u00ear moast er hinne om wat te dwaan?
\nDoe klonken op ‘e nij wurden fan Jezus: ‘Petrus, jou dyn mulriem ris.’
\nHy seach ferheard op, knope syn riem los en fielde dat syn fiskerskleed him op ‘e fuotten sakke.
\n‘Noch altyd makkest de riem sa f\u00east datst de fuotten frij hast,’ sei Jezus, ‘dat docht al it jongfolk. Foaral do rinst mei dyn hastich aard it gefaar datst minsken dy’t dy nedich ha, foarbydraafst. No meitsje Ik foar dy de mulriem f\u00east… sjochst?’
\nPetrus seach dat it kleed him oer de fuotten hong.
\n‘Ast \u00e2lder wurdst,’ heakke Jezus ta, ‘makket in oar de riem foar dy f\u00east, dan hast neat mear te kiezen, want dan wurdst keazen om de wei te gean dyst te gean hast. Dy wei leit nei dyn trijef\u00e2ldige leafdesferklearring foar dy iepen. Fan hjoed \u00f4f oan silst dysels en oaren nea mear foarbydrave… hoedzje myn skiepkes, Petrus, do rots yn de br\u00e2ning fan de see.’<\/p>\n

Hoe sit de mulriem by dy f\u00east? Hooplik hinget broek of rok jim net oer de skuon, want wy moatte gjin \u00fbngelokken ha. In heup is gauwer stikken as dat er wer hiel is.
\nDe measten fan \u00fas ha de figuerlike mulriem al om krigen. Dy is al troch de Oar mei in haadletter f\u00eastmakke. Hoe lang bist al net op wei? Miskien no mei steun fan de rollator nei it str\u00e2n om dyn libbensferhaal te fertellen en op Jezus’ fjurke te wizen. Of bist op wei nei it earme Jan Poepsfolk om sjen te litten dat sy der ek by hearre?<\/p>\n

14. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de stim: 6 en 7<\/p>\n

De tiid r\u00fbn troch, de dei r\u00fbn fol,
\nwant Jezus frege Petrus tol,
\nsyn ynset op ‘e libbenswei,
\nde mulriem om, de leafde mei.<\/p>\n

Sa fierde hy de staasje oan,
\nde nacht troch nei de nije moarn,
\nde berch op nei Jeruzalem:
\n‘W\u00eas wolkom,’ sei dyselde stim.<\/p>\n

15. Ferkundiging 3
\n<\/strong>
\n3. De berch
\n<\/em>Nei de see en de wei komt de berch boppe de kym. Mar foar de berch weaget noch de see, want dat is ek it byld fan de gaotyske wr\u00e2ld mei al dat Jan Poepsfolk. En sjoch no ris wat der bart. Petrus, syn kollega-fiskers en do as jongere fisker hingje yn de fiskersboat achteroer, sa moat der oan it net skuord en raamd wurde om it binnenboard te krijen. It is leadswier fan de fisken. Se telle 153, in sulveren berch.
\nEn sjochris wat der dan bart. Al dy 153 fisken feroarje yn it Jan Poepsfolk. Sjogge jim Petrus? Hy rint foarop, mei syn fiskerskleed op ‘e skuon, want Jezus hat syn mulriem f\u00eastmakke. Nee, it giet net hurd, want elkenien moat meikomme. En jimme, jongere fiskers fan Drylts, rinne oan wjerskanten om lju dy’t net meikomme kinne, te steunen. En jim, \u00e2lderen fan Drylts, rinne mei de rollator achteroan, nei’t jim op it str\u00e2n it libbensferhaal ferteld ha. En as guon fan it Jan Poepsfolk net mear kinne fan wurgens, dan meie se by jim foarop de rollator sitte.<\/p>\n

Nei it skilderij fan de see fan Turner komt no it skilderij fan de Narod fan de Russyske skilder Ilja Repin. De Narod wie it earme Jan Poepsfolk fan Rusl\u00e2n, dat \u00fbnder it bew\u00e2ld fan de tsaren, suver as slaven de rike l\u00e2neigners tsjinne ha. En dan komt oan de ein fan de njoggentjinde ieu yn Rusl\u00e2n in beweging opsetten om it Jan Poepsfolk op te fiskjen \u00fat ‘e gaotyske see. En sjoch no ris, yn in prosesje giet it op ‘en paad.<\/p>\n

It boerefolk yn hurde striid
\nliedt hjoed gjin slavelibben mear,
\nit wurk foar hearen naam in kear
\nnei eigen gr\u00fbn, foar ’t fielen wiid
\nen siid, op wjukken nei de kym.<\/p>\n

Sjed\u00ear har klearebare k\u00e2ns
\nom yn prosesje, weach nei weach,
\nas ien fan ear en ien fan each,
\nte foet te gean, de wr\u00e2ld wol m\u00e2ns,
\nl\u00fbd sjongend fan de nije tiid.<\/p>\n

\"Image\"
\nIlja Repin\u00a0\u00a0 Prosesje yn it g\u00fbvernemint fan Koersk<\/em><\/p>\n

Kom op, wy slute \u00fas mei Petrus by de Narod oan. Do foarop, Petrus, want noch altyd sit dyn mulriem goed. W\u00ear liedt it paad hinne? D\u00ear riist in berch boppe de kym, dy’t boppe alle heuvels en oare bergen \u00fat stekt. En boppe-op dy alderheechste berch stiet it h\u00fbs fan de Heare. In \u00fbnbidich lange staasje set al sjongend op dy berch ta, it folk fan Petrus, Jan Poep, Drylts, de S\u00fadwesthoeke en gean samar troch.
\n‘Wy komme deroan, Jeruzalem, Jeroesjala\u00efm, sjaloom!’
\nAmen<\/p>\n

16. Oargel
\n<\/strong>
\n17. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de leafde: 1, 2, 3, 4 en 5
\nWize: Liet 446 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

Al spriek ik mei in ingelstim
\nen song ik himelsk heech,
\nas ik de leafde net fernim,
\ndan wurdt it libben dreech.<\/p>\n

Al wist ik alles fan de wr\u00e2ld
\nen tsj\u00fbge as profeet,
\nas ik net fan myn neiste h\u00e2ld,
\ndan reitsje ik yn need.<\/p>\n

Al skonk ik earmen al myn jild
\nen joech myn lichem wei,
\nas ik de leafde net mear fiel,
\ndan stiet it libben faai.<\/p>\n

De leafde h\u00e2ldt de moed deryn
\nen leit de oergeunst \u00f4f,
\nis foar de pronk en grutskens blyn,
\nhat each foar treast en trou.<\/p>\n

De leafde kin de tsjinst\u00e2n oan,
\nis mei it leauwen ien,
\nse set de hope yn foar moarn,
\nferliest it fan gjinien.<\/p>\n

\"Image\"
\nRembrandt\u00a0\u00a0 It joadske breidsje<\/em><\/p>\n

18. Us Heit
\n<\/strong>
\nUs Heit yn ‘e himel,
\nlit jo namme hillige wurde,
\nlit jo keninkryk komme,
\nlit jo wil dien wurde
\nop ierde likegoed as yn de himel.
\nJou \u00fas hjoed \u00fas deistich brea
\nen ferjou \u00fas \u00fas skulden,
\nsa’t ek wy \u00fas skuldners ferj\u00fbn hawwe;
\nen lit \u00fas net yn fersiking komme,
\nmar ferlos \u00fas fan ‘e kweade.
\nWant fan jo is it keninkryk
\nen de kr\u00eaft
\nen de hearlikheid
\noant yn ivichheid.
\nAmen<\/p>\n

19. Sjonge
\n<\/strong>Liet 474: 1, 2 en 3<\/p>\n

20. Seine
\n<\/strong>
\nWy binne oer de see gien,
\nhawwe de wei folge fan \u00fas ropping
\nas folgeling fan Jezus
\nen binne \u00fbnderweis nei de berch.<\/p>\n

Lit it sa w\u00eaze
\ndat de Hear foar dy is, datst it paad net bjuster rekkest,
\ndat de Hear achter dy is om dy te behoedzjen foar it kwea,
\ndat de Hear n\u00east dy is om in earm om dy hinne te slaan,
\ndat de Hear \u00fbnder dy is om dy te heinen ast \u00fbnder\u00fat giest,
\ndat de Hear yn dy is om dy te treasten ast fertriet hast,
\ndat de Hear om dy hinne is as oaren dy tenei komme,
\ndat de Hear boppe dy is om dy te seinigjen.
\nSa seiniget de Ivige hjoed, moarn en yn ivichheid.<\/p>\n

20. Sjonge
\n<\/strong>Liet 456: 3<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tsjinst op 26 april 2009 yn Drylts 1. Tarissing Wy binne hjirhinne kommen om de twadde snein nei Peaske te fieren. Dit is foar de Menniste gemeente fan Drylts de snein fan de trijeslach, de see, de wei en de berch. Wy geane fan de skomjende see oer de wei nei de berch. D\u00earby roppe […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-8488","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-religy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8488","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8488"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8488\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8489,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8488\/revisions\/8489"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8488"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8488"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8488"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}