{"id":8460,"date":"2016-11-15T20:32:47","date_gmt":"2016-11-15T20:32:47","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tjerkstra.com\/wordpress\/?p=8460"},"modified":"2016-11-15T20:35:20","modified_gmt":"2016-11-15T20:35:20","slug":"tsjinst-fan-kweamachten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/religy\/tsjinst-fan-kweamachten\/","title":{"rendered":"Tsjinst fan kweamachten"},"content":{"rendered":"\n\n\n
<\/td>\n \"PDF\" <\/a><\/td>\n \"Print\" <\/a><\/td>\n \"E-mail\" <\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
\u00a0<\/strong>Tsjinst op 1 febrewaris 2009 yn Hegebeintum
\n<\/strong>
\n\"Image\"1. Tarissing
\n<\/strong>
\nOp dizze fjirde snein nei Epifany,
\nde ferskining fan Jezus Kristus
\nas profeet \u00fbnder de minsken
\nom syn ljocht skine te litten,
\nbinne wy by elkoar kommen
\nas oekumenysk folk fan
\nHegebeintum
\nom fan dat skynsel in glim
\nop te heinen foar \u00fbnderweis.
\nD\u00earby roppe wy de Heare oan
\ndy’t himel en ierde skepen hat,
\ndy’t trou is oan syn skepping
\nen dy’t stiet foar it wurk
\ndat Hy op Him naam.
\nAmen<\/p>\n

Om’t Psalm 111, fol lof oan de ferlosser fan
\nkweamachten, ien fan de skriftl\u00eazings is,
\nsjonge wy dizze psalm de tsjinst yn
\nas proklamaasje fan goed nijs.<\/p>\n

2. Sjonge
\n<\/strong>Psalm 111:\u00a0 1 en 2<\/p>\n

3. Ynlieding op ‘e tsjinst<\/strong><\/p>\n

Dizze tsjinst stiet yn it teken fan kweamachten en de ferlossing d\u00earfan.
\nDer binne twa soarten kweamachten,
\ndy yn de grutte wr\u00e2ld om folken \u00fbnder har hearskippij te krijen
\nen kweamachten yn de minske sels om oer him te hearskjen.
\nOer de kweamachten yn de wr\u00e2ld hat Robin de Ruiter in boek skreaun:
\nDe 13 satanische bloedlijnen.<\/em><\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

D\u00earyn sitearret er \u00fb.o. trije Amerikanen, twa presidinten en J. Edgar Hoover.
\nAbraham Lincoln:\u00a0‘Men kan een zekere tijd de hele wereld voorliegen,
\nde hele tijd een deel van de wereld voorliegen, maar nooit de hele tijd
\nde hele wereld voorliegen.’
\nJohn F. Kennedy: ‘Wij worden over de hele wereld tegengewerkt door
\neen gigantische, meedogenloze samenzwering.’
\nJ. Edgar Hoover: ‘Het individu wordt gehandicapt doordat het oog in oog
\nkomt te staan met een samenzwering zo groots dat hij niet kan geloven
\ndat dit mogelijk is.’
\nIt is te hoopjen dat de nije presidint fan de Feriene Steaten de striid
\ntsjin dizze kweamachten yn de wr\u00e2ld oangean sil:\u00a0‘Yes, we can.’<\/p>\n

De twadde soarte fan kweamachten h\u00fasmanje yn de minske sels.
\nYn de Bibel wurde dat \u00fbnreine geasten neamd.
\nWy sille d\u00earoer l\u00eaze \u00fat it evangeelje fan Markus.<\/p>\n

Doe’t ik de tsjinst tarette, kaam by my it byld fan de Alvest\u00eadetocht
\nfan 1963 foar eagen as metafoar fan de striid tsjin de eleminten:
\nde f\u00fble wyn rjocht fan foaren en de wiskjende snie oer it minne iis.
\nDat byld sil yn de tsjinst fan de\u00a0‘Kweamchten’ meispylje.<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

4. Sjonge
\n<\/strong>Liet\u00a0‘It giet oan’: 1 en 2
\nWize: Liet 416 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

Wansillich is de wr\u00e2ld
\nas jild de oerh\u00e2n hat,
\nwant Mammon makket k\u00e2ld,
\nde kimen wurde swart;
\nde nacht falt oer it l\u00e2n
\nen tsjuster wurdt de wei,
\nde macht balt moard en br\u00e2n
\nen bringt de krisis mei.<\/p>\n

Gelokkich is it l\u00e2n
\nas froast de oerh\u00e2n krijt
\nen ’t folk komt yn de b\u00e2n
\nfan wat syn lea befrijt;
\nde geast striidt tsjin de macht
\nfan mokerslach en fal,
\nde dei wint fan de nacht,
\nde finish skimeret al.
\n
\n5. Gebed
\n<\/strong>
\nHear, \u00fas Heit, dy’t himel en ierde skepen hat
\nen alle dagen ‘it is goed’ d\u00earoer \u00fatspriek.
\nWy belide dat it minskdom der net yn slagge is
\nom dat goede erfskip te beh\u00e2lden, nettsjinsteande
\nprofeten en rjochtfeardigen dy’t d\u00ear alle war foar
\ndien hawwe.
\nWy ha it fermoeden dat der \u00fbndergr\u00fbnse machten
\nyn de wr\u00e2ld omwrotte om oer jo skepping te hearskjen.
\nJezus fan Nazaret, de Minskesoan en d\u00earom ek jo Soan,
\nhat dat oan lichem en geast \u00fbnderf\u00fbn.
\nDat is ek oan jo tsjinstfeint Jehannes iepenbierre,
\nwat er opskreaun hat yn it l\u00easte Bibelboek.
\nEn yn \u00fas eigen tiid binne wy d\u00earmei konfrontearre
\ntroch de manipulaasje mei jild-, oalje-, gas- en
\nwapenstreamen.
\nHear, wy fiele \u00fas as sljochtweihinne minsken
\nsoms sa machtleas yn dit woeden fan de wr\u00e2ld.
\nD\u00earom freegje wy jo mei Psalm 111 om ferlossing
\nfan dizze kweamachten, want wy leauwe yn w\u00fbnders.<\/p>\n

Wy freegje ek yn \u00fas eigen yndividuele wr\u00e2ldsje
\nom stipe, om’t it libben soms swier is.
\nWy bidde, lykas Salomo om in wiis hert,
\nwant al wa’t dat hat, sjocht it goed, sa seit Psalm 111.
\nEn dan binne wy werom by jo goede skepping.
\nAmen<\/p>\n

\"Image\"
\nGustave Dor\u00e9<\/em><\/p>\n

6. L\u00eaze
\n<\/strong>Psalm 111<\/p>\n

7. Sjonge
\n<\/strong>Psalm 111: 6<\/p>\n

8. L\u00eaze
\n<\/strong>Markus 1. 21-28<\/p>\n

9. Sjonge
\n<\/strong>Liet ‘It giet oan’: 3 en 4<\/p>\n

Unsillich is de man
\nwaans geast gjin macht mear hat,
\nhy rekket yn de ban
\nfan wat yn ’t tsjuster bart;
\nde demon narret him
\nmei mokerslach en fal,
\nhy skreaut mei brutsen stim:
\n‘De \u00f4fgr\u00fbn skimeret al.’<\/p>\n

Gelokkich is de mins
\nwaans geast wer romte krijt
\nen wjukket oer de grins
\nmei Jezus dy’t befrijt
\nfan demons kweade macht,
\nsyn balten moard en br\u00e2n,
\nde dei wint fan de nacht,
\n’t giet oan nei ’t Heitel\u00e2n.
\n10.<\/strong> Ferkundiging 1
\n<\/strong>
\nDe minske as mystearje
\n<\/em>
\n\"Image\"
\nLeonardo da Vinci<\/em><\/p>\n

Piter Wilkens, \u00fas Fryske tr\u00fbbadoer, sjongt yn ien fan syn oansprekkende lieten dat it nea wat west hat, neat is en ek neat wurde sil. Dy wurden soene fan tapassing w\u00eaze op ‘e mentaliteit fan de Ljouwerters. Ik soe in part fan syn wurden br\u00fbke wolle yn de folgjende \u00fatspraak:
\nDe minske hat altyd in mystearje west, is noch altyd in mystearje en sil altyd wol in mystearje bliuwe<\/em>.
\nDe minske as mystearje, as wat \u00fbnbegrypliks, w\u00fbnderliks, as in w\u00eazen mei beide fuotten op ‘e ierde, mar tagelyk yn de macht fan machten tusken himel en ierde. Hoewol’t de medyske wittenskip, psychology en psychiatry al in \u00fbnbidich kennisapparaat oer de minske opboud hawwe, bliuwt dat w\u00eazen op twa fuotten eins in mystearje.
\nWat de wittenskippen al oplevere ha? Om trije punten te neamen:
\n– De minske is in ienheid fan lichem en geast: in strieljend gesicht by freugde.
\n– De minske is ferb\u00fbn mei de werklikheid: wy reagearje op wat om \u00fas hinne bart.
\n– De minske besiket sin te jaan oan syn libben: troch te soargjen foar de bern;
\ntroch te trainen foar de Alvest\u00eadetocht;
\ntroch keunst te skeppen;
\ntroch de tsjinsten yn Hegebeintum.
\nMar wat de wittenskippen noch altyd net witte, is de relaasje tusken de minske en wat boppe de minske \u00fatgiet, sa’t wy hjir sitte: de relaasje tusken \u00fas en God.
\n‘Dat leit net op \u00fas terrein,’ sizze de wittenskippers, ‘dat is in kwestje fan leauwen en dat gebiet leit \u00fas net.’ Eins wolle se d\u00earmei sizze: it hat neat west, it is neat en it sil ek neat wurde.
\n‘Mar sjoch dan ris nei wat it west hat,’ sizze wy, ‘it leauwen is in kwestje fan t\u00fbzenen jierren.’
\n‘Sjoch wat it no is,’ sizze de wittenskippers, ‘hieltyd mear minsken leverje it leauwen yn foar de wittenskip.’
\n‘Mar ha jim dat artikel yn de Ljouwerter Krante fan 10 jannewaris dan net l\u00eazen?’ freegje guon tsjerkeminsken.<\/p>\n

De Puttense \u00fatbanner fan kweageasten
\n<\/em>
\nHy hie natuerwittenskippen studearre en wist dus krekt hoe’t it yn de wittenskippen om en ta gie: neat oannimme watst net bewize kinst yn de werklikheid… de minske is ommers ferb\u00fbn mei de werklikheid, wie ien fan de trije punten fan de wittenskip.
\nDochs waard er d\u00fbmny, miskien wol om’t de minske in mystearje is en mei it mystearje ferb\u00fbn is. Hy waard d\u00fbmny yn Putten, yn de PKN-tsjerke, fol mei minsken dy’t fan him ferwachten dat er wat te sizzen hie, d\u00earfoar wied er op ’t l\u00east d\u00fbmny wurden, d\u00fbmny dy’t mei sizzenskip it Wurd brocht. Mar doe barde der wat wat boppe dat sizzen \u00fatgie. Der wie in frou yn de gemeente fan wa’t sein waard dat se hieltyd mear b\u00fbten de werklikheid kaam te stean. It doogde net mei har geast, guon woene ha, in kweageast hie besit fan har nommen.
\n‘In gefal foar de psychiatry,’ wie it sizzen fan de wittenskipper, swiere depressy of skizofreny.’
\nHoewol’t de d\u00fbmny man fan it wurd wie, sei dy noch neat, hy wie mei de kwestje ferlegen, hy hie gjin sizzenskip oer it gefal. Mar it wie gjin kwestje of gefal, it wie in minske d\u00ear’t er mei te krijen hie, mei dizze minske dy’t:
\n– net mear in ienheid fan lichem en geast wie;
\n– net mear ferb\u00fbn wie mei de werklikheid om har hinne;
\n– net mear sin jaan koe oan har libben.<\/p>\n

‘Krekt,’ seit de wittenskipper, ‘dizze trije punten komme my bekend foar, ‘ik soe sizze in anty-depressivum en in sessy kognitive gedrachsterapy, in kombinaasje fan medisinen en terapeutyske petearen, dan stiet de saak der oer in fearnsjier hiel oars foar.’
\nHoe’t it krekt yn syn wurk gien is yn Putten, wit ik net, mar de d\u00fbmny krige sizzenskip oer wat der yn de frou omgie en holp om har geast wer suver te meitsjen.<\/p>\n

‘Hy hat de kweageast \u00fatdreaun,’ woene se yn Putten ha.
\n‘In \u00fbnwittenskiplike oanpak,’ wie it sizzen fan de wittenskipper.
\n‘Wy sille sjen hoe lang oft dit st\u00e2nh\u00e2ldt,’ sei de synikus.<\/p>\n

11. Sjonge
\n<\/strong>Liet ‘Ut fjoer en izer’: 1<\/p>\n

Ut fjoer en izer, soer en s\u00e2lt,
\nsa fier as ljocht, sa ieuwen\u00e2ld,
\n\u00fat alles komt in mins te wr\u00e2ld
\nen wurdt wer hieltyd berne.
\nAs izer yn flam en fjoer,
\nas s\u00e2lt en bitterswiet en soer,
\nas minske foar minske oer
\nsa wurde minsken berne.<\/p>\n

12.<\/strong> Ferkundiging 2
\n<\/strong>
\nDe autodidakt fan Nazaret
\n<\/em>
\nHy hie de Skriften bestudearre, gjin natuerwittenskippen. Doe’t Hy as tolvejierrige yn de timpel mei de skriftgelearden diskussiearre, stiene se fersteld fan syn fragen en antwurden. Hy krige gjin k\u00e2ns om fierder oan de Hegeskriftskoalle yn Jeruzalem te studearjen, want der moast yn de timmerwurkpleats fan heit Joazef oanpakt wurde, oars kaam der gjin brea op ‘e planke. Mar Hy hie in geast dy’t iepen stie foar de werklikheid om Him hinne en foar de machten boppe Him, dy tusken himel en ierde. Wat Hy \u00fbntdekte wie dat op ierde lichem en geast libben as in twilling, dat de minske ferb\u00fbn wie mei de werklikheid en dat de sin fan syn libben lei yn leauwe, hope en leafde as in godlike opdracht. Sadwaande wie Hy syn tiid en de wittenskip fier foar\u00fat.
\nDoe’t Hy as autodidakt \u00f4fstudearre wie, krige Hy, oprizend \u00fat it wetter fan de Jordaan, de godlike bul dy’t Him troch de do oanrikt waard. Dat mystearje waard it begjin fan syn karri\u00eare yn oparbeidzjen mei tolve trouwe meiwurkers.
\nHy beg\u00fbn syn wurk tichtby h\u00fbs, yn Galilea, yn wat de elite in achterst\u00e2nsgebiet neamde, ferlykber mei hoe’t de wittenskiplike pommeranten har \u00fatlitte oer Noard-Frysl\u00e2n. Syn earste wurden, wiene: ‘It is safier… it giet oan… it sil heve…’ Yn tsjinstelling mei wat de wurden fan in \u00fas bekende foarsitter teweechbrochten, in wyld ent\u00fbsjasme, sette syn oankundiging it folk earst net yn fjoer en flam.<\/p>\n

De \u00fatbanner fan Nazaret
\n<\/em>
\n\"Image\"
\nVincent van Gogh<\/em><\/p>\n

Op ‘e earste sabbat r\u00fbn Hy mei syn meiwurkers nei Kafarna\u00fcm om d\u00ear yn de synagoge kolleezje te jaan. Syn namme hie noch net klonken en sels liet Hy Him der ek net oer \u00fat. Mar yn Him wie de oertsj\u00fbging dat it no safier wie, dat it oangean soe. En yn syn holle wjukke as in do it wurd ‘euthus’, no sil it heve! It soe in geastlike tocht wurde dy’t it folk noch lang heuge soe. Ien en al dynamyk!
\nIt moat sein wurde dat syn wurden as stoarmtwirren ynsloegen yn de herten fan de sabbatgongers, sa’t in stoarm oer de bergen hinne delkomt op ‘e See fan Galilea. Ien en al beweging en sa rekken de herten fan de minsken ek yn in weagjende beweging s\u00fbnder dat de ynh\u00e2ld fan de wurden ta harren trochkrong. Nee, net wat Hy sei, rekke har, mar hoe’t Hy it sei, mei sizzenskip, mei macht.
\nDoe klonk foar it earst syn namme: ‘Wat hawwe Jo mei \u00fas te krijen, Jezus fan Nazaret?’
\nR\u00fbch waard syn kolleezje \u00fbnderbrutsen. Hy seach in man sitten, eins twa, want lichem en geast wiene ienlingen wurden; tusken him en de werklikheid wie in muorre as fan in finzenis oplutsen en syn holle eagen skreauden it ferhaal fan de leechte \u00fat, dat it libben gjin sin hie, want fol fan de kweageast wie.
\nJezus fan Nazaret sk\u00f4ge oant yn it djipst fan dizze minske en wat de skreau al ferteld hie, dat de demon troch it neamen fan syn namme Him yn de macht besocht te krijen, dat krige er no d\u00fadlik foar eagen: de macht fan it kwea. Dy macht stoarre Him oan, tagelyk \u00fatdaagjend, ferneatigjend en wanhopich: ‘Binne Jo kommen en bring \u00fas yn it ferdjer?’
\nDoe waard de geastlike tocht op syn dreechst, yn de Noardwesthoeke mei de wyn rjocht op ‘e kop. Mar wat oangien wie, moast trochset wurde. Gjin sprake fan opjaan, mar kr\u00eaftige wurden sprekke dy’t \u00fatkomst jouwe om oan te kommen. Want it giet om in minske: de minske as twilling, dy’t wer middenyn de werklikheid stean moat mei \u00fatsicht op Bartlehiem, Betlehem, Breah\u00fbs. As in kweamacht, de man mei de moker, dat \u00fatsicht \u00fbntnommen hat, moatte kr\u00eaftige wurden klinke: ‘Bek ticht en fuort do!’
\nGjin kweamacht lit him samar ferjeie. Hy trapet nei yn de leechte fan syn slachtoffer en dat docht sa sear dat dy om him hinne slacht en it \u00fatraast. Mar hy slacht tagelyk de skonken \u00fat en sjed\u00ear, hy kriget wer gong, komt twa kear by it Breah\u00fbs l\u00e2ns, de earste kear foar syn lichem en de twadde kear foar de geast, dat dy twa wer ta in ienheid wurde, middenyn de werklikheid fan it prachtige l\u00e2nskip fan it noarden, dat de skriftgelearden en politike pommeranten in achterst\u00e2nsgebiet neame.
\nTegearre geane se fierder, Hy mei in haadletter, no bekend by de synagogegongers as Jezus fan Nazaret, en de man fol fan de sin fan it libben, op wei nei de finish.<\/p>\n

\"Image\"
\nRembrandt<\/em><\/p>\n

En harkje ris nei it publyk, dat \u00fat ‘e synagoge kommen is, no oan de kant stiet en kommentaar leveret. Se binne der fol fan, de wurden fleane hinne en wer, euthus, direkt, fol dynamyk, want dit barren wie unyk. It wie as in stoarm dy’t mei wjerljochtflitsen oer de bergen raast en op ‘e See fan Galilea falt, wylst op ‘e m\u00easten fan de slingerjende fiskersskippen it diggelfjoer d\u00fbnset.
\nAs diggelfjoer giet de rop fan Him hiele Galilea troch. Jezus fan Nazaret, dy’t dy moarns yn Kafarna\u00fcm in glimke fan it mystearje fan de minske opljochtsje liet. Want it hat fan it begjin \u00f4f wat west, om’t it oangie tusken God en minsken; it is noch altyd wat, om’t Hy trochset mei wat Hy oangien is; it sil alles wurde as by de finish syn Keninkryk folslein trochbrekt.
\nAmen<\/p>\n

13. Oargelspul<\/strong><\/p>\n

14. Sjonge
\nLiet\u00a0‘Ut fjoer en izer’: 2 en 3<\/p>\n

As wetter dat in boarne wurdt,
\nde oar ta stille wink of wurd,
\nas nimmen wit hoe lyts en grut
\nsa wurde minsken berne,
\nas j\u00fbntiid en moarntiidsrea,
\nas hjir en d\u00ear, as hjoed en ea,
\nas lea n\u00east in oare lea,
\nas hantaast nei ’t ferlerne.<\/p>\n

As ljocht sa fier en \u00e2ld en wiis,
\n\u00fat ierdeswart en himelgriis,
\n\u00fat wetter, toarst en fjoer en iis,
\ntroch toarnen en troch hagen
\ngean minsken, fan tiid net wis,
\ntroch libben fjoer dat binend is,
\nby leed, wille en gemis
\nmei minsken troch de dagen.<\/p>\n

\"Image\"
\nIlja Repin<\/em><\/p>\n

15. Us Heit
\n<\/strong>
\nUs Heit yn ‘e himel,
\nlit jo namme hillige wurde,
\nlit jo keninkryk komme,
\nlit jo wil dien wurde
\nop ierde likegoed as yn de himel.
\nJou \u00fas hjoed \u00fas deistich brea
\nen ferjou \u00fas \u00fas skulden,
\nsa’t ek wy \u00fas skuldners ferj\u00fbn hawwe;
\nen lit \u00fas net yn fersiking komme,
\nmar ferlos \u00fas fan ‘e kweade.
\nWant fan jo is it keninkryk
\nen de kr\u00eaft
\nen de hearlikheid
\noant yn ivichheid.
\nAmen<\/p>\n

16. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de leafde
\nWize: Liet 446 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

Al spriek ik mei in ingelstim
\nen song ik himelsk heech,
\nas ik de leafde net fernim,
\ndan wurdt it libben dreech.<\/p>\n

Al wist ik alles fan de wr\u00e2ld
\nen tsj\u00fbge as profeet,
\nas ik net fan myn neiste h\u00e2ld,
\ndan reitsje ik yn need.<\/p>\n

Al skonk ik earmen al myn jild
\nen joech myn lichem wei,
\nas ik de leafde net mear fiel,
\ndan stiet it libben faai.<\/p>\n

De leafde h\u00e2ldt de moed deryn
\nen leit de oergeunst \u00f4f,
\nis foar de pronk en grutskens blyn,
\nhat each foar treast en trou.<\/p>\n

De leafde kin de tsjinst\u00e2n oan,
\nis mei it leauwen ien,
\nse set de hope yn foar moarn,
\nferliest it fan gjinien.<\/p>\n

Dochs sjoch ik alles noch net klear,
\nmyn spegel is beslein,
\nmar ienris is gjin dize mear,
\ndan kenne wy folslein.<\/p>\n

De hoop is yn ferfolling gien
\ndat leauwen hat berikt
\ndat leafde stiet op n\u00fbmer ien,
\nfoar minsken sa beskikt.<\/p>\n

17. Seine<\/strong><\/p>\n

Lit it sa w\u00eaze dat kweamachten yn wr\u00e2ld en minske
\n\u00fas net yn grip krije.
\nLit it sa dan w\u00eaze
\ndat de Hear foar dy is, datst it paad net bjuster rekkest,
\ndat de Hear achter dy is om dy te behoedzjen foar it kwea,
\ndat de Hear n\u00east dy is om in earm om dy hinne te slaan,
\ndat de Hear \u00fbnder dy is om dy te heinen ast \u00fbnder\u00fat giest,
\ndat de Hear yn dy is om dy te treasten ast fertriet hast,
\ndat de Hear om dy hinne is as oaren dy tenei komme,
\ndat de Hear boppe dy is om dy te seinigjen.
\nSa seiniget de Ivige hjoed, moarn en yn ivichheid.<\/p>\n

18. Sjonge
\n<\/strong>Liet ‘De frede fan de greiden’<\/p>\n

De frede fan de greiden w\u00eas oer dy,
\nde frede fan mar en l\u00e2n;
\nde frede fan de loften w\u00eas oer dy,
\nde frede fan waad en str\u00e2n.
\nDjippe frede mei komme oer dy.
\nMei Gods frede no groeie yn dy.<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

 <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0Tsjinst op 1 febrewaris 2009 yn Hegebeintum 1. Tarissing Op dizze fjirde snein nei Epifany, de ferskining fan Jezus Kristus as profeet \u00fbnder de minsken om syn ljocht skine te litten, binne wy by elkoar kommen as oekumenysk folk fan Hegebeintum om fan dat skynsel in glim op te heinen foar \u00fbnderweis. D\u00earby roppe wy […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-8460","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-religy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8460","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8460"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8460\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8462,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8460\/revisions\/8462"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8460"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8460"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8460"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}