{"id":8455,"date":"2016-11-15T20:16:50","date_gmt":"2016-11-15T20:16:50","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tjerkstra.com\/wordpress\/?p=8455"},"modified":"2016-11-15T20:16:50","modified_gmt":"2016-11-15T20:16:50","slug":"tsjinst-wa-bisto","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/religy\/tsjinst-wa-bisto\/","title":{"rendered":"Tsjinst ‘Wa bisto’"},"content":{"rendered":"\n\n\n
<\/td>\n \"PDF\" <\/a><\/td>\n \"Print\" <\/a><\/td>\n \"E-mail\" <\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
Tsjinst op 7 desimber 2008 yn Drylts
\n
\n\"Image\"
\n<\/strong>Rembrandt\u00a0– Jong famke<\/p>\n

<\/em>1. Tarissing<\/p>\n

<\/strong>Op dizze Twadde Advint,
\nyn in tsjustere tiid,
\nyn it koartsjen fan de dagen
\nen it \u00f4fnimmen fan it fertrouwen,
\nin tiid fan krisis,
\ngiet \u00fas ferwachting \u00fat nei de Heare
\ndy’t himel en ierde skepen hat,
\ndy’t trou is oan syn skepping
\nen dy’t stiet foar it wurk
\ndat Hy op Him nommen hat.<\/p>\n

2. Sjonge
\n<\/strong>Liet 124: 1, 2 en 3<\/p>\n

3. Foar de bern
\n<\/strong>
\nWa bisto?
\nIen fan de bern kriget in masker foar.
\nWa bisto no?
\nBist feroare of noch deselde?<\/p>\n

Bisto bliid mei dysels?
\nDan bist gelokkich.<\/p>\n

Bisto bliid mei watst krigen hast op Sinteklaas?
\nDan bist ek gelokkich.<\/p>\n

Bisto bliid mei it feest dat oer in pear wiken komt?
\nDan bist ek gelokkich.<\/p>\n

Trije kear gelokkich.
\nIt kin net better.<\/p>\n

\"Image\"
\nMondriaan – Biddend bern
\n<\/em>
\n4. Sjonge
\n<\/strong>Liet 124: 4 en 5<\/p>\n

5. Bea
\n<\/strong>
\nHear, wa binne Jo?
\nWy neame Jo Hear, want Jo geane fier boppe \u00fas \u00fat.<\/p>\n

Mar wy neame Jo ek Heit, want Jo binne likegoed tichtby.
\nAs in heit d\u00ear’t wy op fertrouwe kinne.<\/p>\n

Wy neame Jo de Ivige, want Jo binne net,
\nlykas wy, b\u00fbn en plak en tiid.<\/p>\n

Wy binne b\u00fbn oan dizze ierde,
\ntroch de swiertekr\u00eaft mei beide fuotten op ‘e gr\u00fbn.
\nWy bidde Jo om \u00fas \u00fat te tillen boppe de noeden
\ndy’t it ferkearen op ierde meibringt:
\nde swierte fan lichem en geast,
\nde swierte fan de iensumens
\nen noch safolle swierrichheden mear.<\/p>\n

Wy binne b\u00fbn oan tiid, oan dizze tiid,
\nno’t de krisisl\u00fbden r\u00fbnom klinke.
\nWy bidde Jo om \u00fas troch de tiid hinne te lieden
\nas minsken dy’t witte fan in nije tiid.<\/p>\n

Wy neame Jo de Iene,
\nom’t Jo de Iennige binne
\nd\u00ear’t wy folslein op fertrouwe kinne.
\nGjin fertrouwen ha wy op machthawwers fan dizze wr\u00e2ld
\ndy’t inkeld each hawwe foar de besteande oarder,
\nfoar it grutkaptaal mei hege bonussen,
\nsadat widdows, byst\u00e2nmemmen, \u00e2lderen mei inkeld AOW,
\nbern yn de nederklits en flechtlingen
\nit dwaan moatte mei de krommels
\ndy’t fan de rike tafels falle.<\/p>\n

Wy neame Jo de Heit fan de Soan
\nd\u00ear’t yn dizze Advintsttiid \u00fas ferwachting nei \u00fatgiet.
\nMei it tsjuster ferjage wurde
\nen it ljocht daagje yn it easten.
\nAmen<\/p>\n

6. Sjonge
\n<\/strong>Liet 126: 1<\/p>\n

7. L\u00eaze
\n<\/strong>Jesaja 40, 1-11<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

Repin – Joad yn gebed
\n<\/em>
\n8. Sjonge
\n<\/strong>Liet ‘S\u00fbnder toarst’
\nWize: Liet 489 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

It lot fan finzen Joaden
\nwie treurje by de \u00e2lde stream,
\nde liere yn de wylgebeam,
\ngjin fuotstap fan Gods boade,
\nwol smachtsje fan de toarst.<\/p>\n

Nei libbenslange jierren
\nstie op Jesaja, de profeet,
\nsyn streamend wurd foar ’t folk yn need
\nhat boarnen iepenbierre
\nfoar ’t dw\u00easten fan de toarst.<\/p>\n

Jim earmen kinne drinke,
\nhear ’t br\u00fbzjen fan de stream,
\nde liere \u00fat ‘e wylgebeam,
\nlit alle snaren klinke,
\ngean s\u00fbnder toarst op wei.<\/p>\n

9. L\u00eaze
\n<\/strong>Jehannes 1, 19-28<\/p>\n

10. Sjonge
\n<\/strong>Liet 126: 2<\/p>\n

11. Ferkundiging 1
\n<\/strong>
\nWa bisto?
\n<\/em>As dy fraach oan dy steld wurdt, dan seist dyn namme. Eartiids heakke de man of frou noch ta: “Ien fan Klaas en Willemke.”
\nUs pake Anne beg\u00fbn faak sa: “Ken ik jo net?” En as de man dan syn namme neamde, r\u00f4p pake: “No wit ik it, jo binne ien fan Klaas en Willemke!”
\nFaak gong dan in wr\u00e2ld foar him iepen, seach er Klaas van der Meulen oan it roer fan it S\u00fadwesthoek-sk\u00fbtsje stean; as opsl\u00fbpen jonges hiene se tegearre noch fiten \u00fathelle yn W\u00e2ldsein. Yn de namme ljochte dan ek in glim op fan it w\u00eazen fan Klaas, hoe’t er wie.<\/p>\n

Wa bisto, preker fan treast yn de strjitten fan Babel?
\n<\/em>“Myn namme is Deutero Jesaja, Jesaja de Twadde.”
\n“Binne jo dan ien fan Jesaja de Earste?”
\n“Nee, dat wie wol famylje fan my, in geastlike foarfaar, dy’t Jeruzalem it mannewaar opsei, om’t it folk net libbe nei de belofte fan God.”
\n“O, no giet my in ljocht op, sa is it folk \u00fateinlik nei Babel rekke, yn ballingskip, mar my stiet noch net d\u00fadlik foar eagen wat jo rol krekt is.”
\n“It is in pracht fan in rol! Ik mei trochjaan dat der nei de rede fan God in feestlike sfear yn de himel hearsket.”
\n“Rede fan God?”
\n“Treast, treast myn folk, sprek Jeruzalem moed yn en rop har ta dat it dien is mei de slavetsjinst. Al wat libbet sil myn gloarje sjen.”
\n“En wa fiere dan feest?”
\n“De ingels, want it giet net allinnich om \u00fas eigen folk, mar om alle libben op ierde. En sis no sels, is dat net in reden om \u00fat it dak te gean? Troch it himelske dak nei de woestyn.”
\n“Wat hat de woestyn d\u00ear no mei te krijen?”
\n“De minske is as gers, dat troch de gloeiende woestynsinne ferskroeit.”
\n“Gjin reden om de flagge \u00fat te stekken.”
\n“Wol as de ingels wegewurkers foar God wurde om troch de woestyn hinne in paad oan te lizzen. Sjochst it al foar dy? In lange optocht fan frije minsken tusken blommen troch, swaaiend mei de flaggen fan heil, op ‘en paad nei it l\u00e2n fan belofte, lykas Mozes mei syn folk.”
\n“Ja, ik sjoch it, om waarm fan te wurden.”<\/p>\n

\"Image\"
\nJan Swart van Groningen – Ferkundiging fan Jehannes de Doper<\/p>\n

Wa bisto, preker en doper yn de woestyn?
\n<\/em>“Jehannes.”
\n“Famylje fan de Messias?”
\n“Jim meie my net oansjen foar de Messias.”
\n“Elia dan?”
\n“Nee.”
\n“In profeet!”
\n“Ek gjin profeet.”
\n“Mei watfoar boadskip moatte wy dan werom nei Jeruzalem?”
\n“Nim myn stim mar mei.”
\n“Hoe kinne wy no in stim meinimme?”
\n“De stim dy’t itselde ropt as Jesaja, oer in grutte optocht fan frije minsken mei foarop Ien dy’t no noch tusken \u00fas yn stiet. As jim it l\u00fbd fan Jesaja en my meinimme, dan geane jimsels ek yn optocht sjongend en d\u00fbnsjend werom nei Jeruzalem.”<\/p>\n

In l\u00fbd om waarm fan te wurden…<\/p>\n

Wa binne jo?
\n<\/em>As dat frege wurdt, seist dyn namme en d\u00earmei is hjoed de dei it praat faak \u00fat.
\nFamylje fan …?
\nO, dat is jo broer<\/em>. No wurdt der al in ferbining lein.
\nIs dy net mennist?<\/em> No komt de geastlike wr\u00e2ld al foar it ljocht.
\nO, jo binne sels lid fan de menniste gemeente yn Drylts.<\/em> No komt it al tichter op ‘e h\u00fbd.
\nKomt der noch wat folk by jim yn tsjerke?<\/em> In re\u00eble fraach, wier of net?
\nDus oer in jier of tweintich kin de l\u00easte de doar slute.<\/em> Bam!
\nFeest, seine jo? In nije d\u00fbmny? <\/em>
\nO, is dat sa,<\/em> yn<\/em> in optocht fan frije minsken troch de woestyn hinne, tusken blommen troch en foargonger Cor Nijkamp rint mei de flagge fan hoop, leauwe en leafde foarop.
\nW\u00earhinne, as ik freegje mei? <\/em>It wurdt stil.<\/p>\n

Sille wy straks it antwurd mar jaan? \u00a0\u00a0<\/em><\/p>\n

\"Image\"
\nVan Gogh – Selsportret
\n<\/em>
\n12. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan wa en w\u00ear: 1, 2 en 3
\nWize: Liet 133 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

Wa bisto minske? is de fraach
\ndy’t klinkt it hiele libben lang.
\nIt krekte antwurd jou ik graach,
\nmar ’t slagget amper, bin ik bang.<\/p>\n

Wa bisto, minske yn it leed
\ndat taslacht by berch Sion wei.
\nGod r\u00f4p my as syn heilsprofeet,
\nik rop hjoed \u00fat in nije dei.<\/p>\n

Wa bisto, man by de Jordaan
\ndy’t opslacht \u00fat ‘e delte wei.
\nIk kin ienf\u00e2ldich ’t antwurd jaan,
\nwa’t mei de Geast doopt, komt hjirnei.<\/p>\n

13. Ferkundiging 2
\n<\/strong>
\nW\u00ear komme jo wei?
\nFan Drylts? No ik moat sizze, dat plak hat wat! Ien fan de alve st\u00eaden en haadst\u00ead fan de gemeente Wymbritseradiel.
\nWat seine jo? Net lang mear? Hoe ha wy it no?
\nBy Snits, wrachtich en ik tocht: Wymbrits nea by Snits.
\nIk begryp it: sa’n grutte gemeente kin \u00fatrinne op in nije ballingskip, in woestyn fan ferfrjemding.
\n<\/em>
\n“W\u00ear komsto wei, Jehannes?”
\n<\/em>“Myn plak is yn de woestyn.”
\n“Dat is no net it gaadlikste plak om te ferkearen.”
\n“Yn\u00a0 de woestyn komst faak ta dysels en tichter ta God.”
\n“Ta dysels seist?”
\n“Do learst d\u00ear op ‘en djipst waast bist… ik, Jehannes dy’t de wei ree meitsje moat foar dy’t nei my komt… ik dy’t te min bin om de riemen fan syn sandalen los te meitsjen.”
\n“En tichter ta God seist?”
\n“Yn de iensumens en stilte fan de woestyn kinst God tsjinkomme.”
\n“Hoe moatte wy \u00fas dat foarstelle?”
\n“Ik soe dy it ferhaal fan Mozes fertelle kinne.”
\n“Dat ha wy al faak heard en l\u00eazen… Mozes dy’t God op ‘e berch Horeb metten hat, middenyn de woestyn.”
\n“Mei dat ferhaal komst tichter ta God.”<\/p>\n

\"Image\"
\nRembrandt – De twa negers
\n<\/em>
\nIk woe jim no it ferhaal fan de Swarte Mozes fertelle, dy’t yn de fjirde ieu nei Kristus libbe.
\nHy wenne as negerjonge yn in doarp yn Afrika. Op in kweade dei waard it doarp troch de Romeinen oerfallen en de jonge neger waard ek as slaaf meifierd. Se ferkochten him op ‘e merk oan in rike boer. Hy moast alle dagen op it l\u00e2n fan syn blanke master wurkje, mar nettsjinsteande it swiere libben groeide er \u00fat ta in beam fan in keardel.
\nOp in folgjende kweade dei seach er dat syn master in moaie slavinne kocht hie, dy’t er yn de st\u00e2l ferkr\u00eaftsje woe. De negerslaaf waard sa k\u00fbgelsk dat er syn master deasloech. Mei de slavinne flechte er, want op moard troch in slaaf stie de freeslikste deastraf dyst mar betinke koest. As se him tegearre mei de slavinne te pakken krigen, soe dy ek net frij\u00fat gean. Ut leafde gong er by har wei.
\nHy waard de lieder fan in binde dy’t yn de woestyn karavanen oerfoel. Mar om’t er froulju en bern sparje woe, fielde er him ek net op syn plak as r\u00f4ver.
\nYn de woestyn sleat de no folwoeksen neger him oan by in koloanje fan minsken dy’t ta harsels en ta God komme woene. Nei ferrin fan tiid die bliken dat syn tsjuster libben fan slaaf, moardner en r\u00f4ver foar him iepen lei. Hy wist op ‘en djipst wa’t er west hie en hie langstme om te witten wa’t er wurde koe. Hoewol’t yn de koloanje in minderheid tsjin de doop fan in neger wie, waard er dochs doopt. No wist er wa’t er wurde koe: as Mozes dy’t syn folk nei it l\u00e2n fan belofte brocht hie.
\nSwarte Mozes groeide yn de stilte fan de woestyn nei God ta en waard in wiis man. Der kamen minsken nei him ta dy’t om rie fregen hoe’t sy ek tichter ta harsels en ta God komme koene. En Mozes lei syn libben oan har foar en gong harren sa foar nei it l\u00e2n fan belofte.
\nNei’t er al op jierren kommen wie, waard er troch it swurd fan in bindelieder om it libben brocht. Doe briek de tiid oan dat er folslein ta God kaam.<\/p>\n

Yn in optocht fan frije minsken rinne wy troch \u00fas eigen woestyn, tusken blommen troch en sjoch foargonger Cor Nijkamp rint mei de flagge fan hoop, leauwe en leafde foarop.
\nW\u00earhinne? <\/em>wie de fraach d\u00ear’t noch gjin antwurd op kommen is.<\/p>\n

Mar ha wy al antwurd op ‘e fraach oft der yn de woestyn wol blommen bloeie. Is de woestyn wol sa’n moai plak om yn te ferkearen? It folk Israel wist oer it lijen yn de woestyn mei te praten. Alle dagen mar wer \u00fbnder de gleone sinne fierder bokselje. En dan dy smachtsjende toarst, dat de tonge harren as lear yn de m\u00fble lei.
\nEn \u00fas eigen woestyn? Nee, letterlik bokselje troch it hjitte s\u00e2n hoege wy net. Mar ast slim siik bist, dat de hiele lea dy sear docht? Of do hast dyn man, frou of ien fan dyn bern ferlern? Of do fielst dy sa iensum as wiest lykme allinnich yn de woestyn?
\nIk kin der sels oer meiprate. Mar yn myn woestyntiid kamen Itty en Alida fan de menniste gemeente fan Drylts mei blommen by my en it wie as r\u00fbn ik tusken blommen troch en seach ik yn de fierte, hiel yn de fierte in oase fan hoop, leauwe en leafde. Ik jou ta, it wie faak in fata morgana, in loftspegeling, mar dochs…
\nW\u00ear moast ik hinne?<\/p>\n

W\u00ear giesto hinne, Jesaja de Twadde?
\nWer nei it l\u00e2n fan belofte, mei it folk \u00fat ballingskip wei nei Jeruzalem.<\/p>\n

W\u00ear giesto hinne, Jehannes?
\nNei de Jordaan om te dopen, troch de dea hinne nei in nij libben.<\/p>\n

W\u00ear giesto hinne?
\nW\u00ear geane wy hinne?
\nMiskien earst noch troch de woestyn om ta dysels en ta God te kommen.
\nEn dan leit de wei iepen oer flakke en rjochte paden nei it l\u00e2n fan belofte.
\nAmen<\/p>\n

14. Oargel
\n<\/strong>
\n\"Image\"
\nRepin – Aartsdiaken
\n<\/em>
\n15. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan wa en w\u00ear: 4, 5 en 6<\/p>\n

W\u00ear giesto hinne, heilsprofeet,
\nsa troch de s\u00e2n- en rotswoestyn.
\nMei ’t folk rin ik \u00fat ballings need
\nberch Sion op, de frijheid yn.<\/p>\n

W\u00ear giesto hinne, man fan Wurd
\nen wetter yn de iensumheid.
\nIk gean de stream yn, spiel sa fuort
\nit kwea dat op ‘e siele leit.<\/p>\n

W\u00ear giesto hinne? is de fraach
\ndy’t klinkt it hiele libben lang.
\nYn optocht mei it hoopjend laach
\nnei ’t antwurd mei muzyk en sang.<\/p>\n

16. Us Heit<\/p>\n

<\/strong>Us Heit yn ‘e himel,
\nlit jo namme hillige wurde,
\nlit jo keninkryk komme,
\nlit jo wil dien wurde
\nop ierde likegoed as yn de himel.
\nJou \u00fas hjoed \u00fas deistich brea
\nen ferjou \u00fas \u00fas skulden,
\nsa’t ek wy \u00fas skuldners ferj\u00fbn hawwe;
\nen lit \u00fas net yn fersiking komme,
\nmar ferlos \u00fas fan ‘e kweade.
\nWant fan jo is it keninkryk
\nen de kr\u00eaft
\nen de hearlikheid
\noant yn ivichheid.
\nAmen<\/p>\n

\"Image\"
\n<\/strong>Rembrandt – Rembrandts mem as profetes
\n<\/em>
\n17. Sjonge
\n<\/strong>Ut fjoer en izer, soer en s\u00e2lt: 1, 2 en 3<\/p>\n

Ut fjoer en izer, soer en s\u00e2lt,
\nsa fier as ljocht, sa ieuwen\u00e2ld,
\n\u00fat alles komt in mins te wr\u00e2ld
\nen wurdt wer hieltyd berne.
\nAs izer yn flam en fjoer,
\nas s\u00e2lt en bitterswiet en soer,
\nas minske foar minske oer
\nsa wurde minsken berne.<\/p>\n

As wetter dat in boarne wurdt,
\nde oar ta stille wink of wurd,
\nas nimmen wit hoe lyts en grut
\nsa wurde minsken berne,
\nas j\u00fbntiid en moarntiidsrea,
\nas hjir en d\u00ear, as hjoed en ea,
\nas lea n\u00east in oare lea,
\nas hantaast nei ’t ferlerne.<\/p>\n

As ljocht sa fier en \u00e2ld en wiis,
\n\u00fat ierdeswart en himelgriis,
\n\u00fat wetter, toarst en fjoer en iis,
\ntroch toarnen en troch hagen
\ngean minsken, fan tiid net wis,
\ntroch libben fjoer dat binend is,
\nby leed, wille en gemis
\nmei minsken troch de dagen.<\/p>\n

18. Seine
\n<\/strong>
\nNo’t wy elkoar yn de eagen sjoen ha
\nen witte wa’t wy binne,
\ngeane wy as minske foar minske oer,
\nas minsken, fan tiid net wis,
\nmei minsken troch de dagen.
\nLit it sa w\u00eaze
\ndat de Hear foar dy is, datst it paad net bjuster rekkest,
\ndat de Hear achter dy is om dy te behoedzjen foar it kwea,
\ndat de Hear n\u00east dy is om in earm om dy hinne te slaan,
\ndat de Hear \u00fbnder dy is om dy te heinen ast \u00fbnder\u00fat giest,
\ndat de Hear yn dy is om dy te treasten ast fertriet hast,
\ndat de Hear om dy hinne is as oaren dy tenei komme,
\ndat de Hear boppe dy is om dy te seinigjen.
\nSa seiniget de Ivige hjoed, moarn en yn ivichheid.<\/p>\n

19. Sjonge
\n<\/strong>Liet 456: 3<\/p>\n

\"Image\"
\nRembrandt – Titus yn muontsepij
\n<\/em><\/p>\n

 <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tsjinst op 7 desimber 2008 yn Drylts Rembrandt\u00a0– Jong famke 1. Tarissing Op dizze Twadde Advint, yn in tsjustere tiid, yn it koartsjen fan de dagen en it \u00f4fnimmen fan it fertrouwen, in tiid fan krisis, giet \u00fas ferwachting \u00fat nei de Heare dy’t himel en ierde skepen hat, dy’t trou is oan syn skepping […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-8455","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-religy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8455","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8455"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8455\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8456,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8455\/revisions\/8456"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8455"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8455"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8455"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}