{"id":8400,"date":"2016-11-14T20:34:09","date_gmt":"2016-11-14T20:34:09","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tjerkstra.com\/wordpress\/?p=8400"},"modified":"2016-11-26T19:40:56","modified_gmt":"2016-11-26T19:40:56","slug":"tsjinst-fan-ofskie-en-weromkomme","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/religy\/tsjinst-fan-ofskie-en-weromkomme\/","title":{"rendered":"Tsjinst fan \u00f4fskie en weromkomme"},"content":{"rendered":"\n\n\n
<\/td>\n \"PDF\" <\/a><\/td>\n \"Print\" <\/a><\/td>\n \"E-mail\" <\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
Tsjinst fan 20 maaie 2007 yn Broek<\/p>\n

1. Tarissing<\/strong><\/p>\n

Wy komme fan ‘e moarn by elkoar
\nom nei te tinken en mei te fielen
\noer \u00f4fskie en weromkommen,
\ndat \u00f4fskie net it l\u00easte is,
\nmar it begjin fan it weromkommen.<\/p>\n

Us tinken en fielen siket om ferbining
\nmei wat boppe \u00fassels \u00fatgiet.
\nD\u00earom sprekke wy \u00fat
\ndat \u00fas help is yn de namme fan de Hear
\ndy’t himel en ierde skepen hat,
\ndy’t trou is oan syn skepping
\nen dy’t stiet foar it wurk
\ndat er op Him nommen hat.
\nAmen<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

2. Sjonge
\n<\/strong>Psalm 33: 1 en 8<\/p>\n

3. Ynlieding op ‘e tsjinst
\n<\/strong>
\nOfskie en weromkommen.
\nSamu\u00ebl, Jehannes en Jezus binne
\nde haadpersoanen yn de tsjinst.
\nSamu\u00ebl naam \u00f4fskie en kaam werom.
\nJehannes, de evangelist en skriuwer fan
\nIepenbiering naam \u00f4fskie doe’t er h\u00fbndert wie.
\nJezus naam \u00f4fskie by syn himelfeart
\nen hat tasein dat Hy weromkomme sil.<\/p>\n

Samu\u00ebl lei de klam op ‘e wei fan it gean mei God.
\nJehannes en Jezus hawwe de leafde
\nas de wei troch it libben oanj\u00fbn.
\nDe leafde sil as in reade trie troch de tsjinst rinne.<\/p>\n

4. L\u00eaze
\n<\/strong>1 Korinti\u00ebrs 13, 1-3<\/p>\n

5. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de leafde: 1, 2 en 3
\nWize: Lieteboek foar de tsjerken, liet 446<\/em><\/p>\n

Al spriek ik mei in ingelstim
\nen song ik himelsk heech,
\nas ik de leafde net fernim,
\ndan wurdt it libben dreech.<\/p>\n

Al wist ik alles fan de wr\u00e2ld
\nen tsj\u00fbge as profeet,
\nas ik net fan myn neiste h\u00e2ld,
\ndan reitsje ik yn need.<\/p>\n

Al skonk ik earmen al myn jild
\nen joech myn lichem wei,
\nas ik de leafde net mear fiel,
\ndan stiet it libben faai.<\/p>\n

6. Gebed
\n<\/strong>
\nGod dy’t mei \u00fas op wei is, sjoch \u00fas libben oan,
\nhoe’t wy freugde en fertriet belibje,
\nde freugde as fan de kleuren fan de maitiid,
\ndat wy bewege kinne,
\ndat wy s\u00fbn fan lichem en geast binne
\nof sa lang s\u00fbn west ha.
\nJo komt de tank ta foar \u00fas maitiidslibben.<\/p>\n

Wy lizze ek \u00fas fertriet oan Jo foar,
\nas it bewegen minder wurdt,
\nde s\u00fbnens \u00fas yn de steek lit,
\nde hjerst linkendewei oergiet yn de winter,
\n\u00fas neisten en freonen om \u00fas hinne weifalle,
\nas it \u00f4fskie foar \u00fas gefoel sa skrinend en definityf is
\nen it perspektyf op it weromkommen lyts liket.
\nHear, \u00fbntfermje Jo oer \u00fas yn \u00fas gemis.<\/p>\n

Untfermje Jo oer de wr\u00e2ld
\nd\u00ear’t macht en jild it foar it sizzen ha
\nen wy as lytse man en frou oerspield wurde.
\nLit net ta dat de leafde ferdrinkt yn machtstinken,
\nmar begelied \u00fas mei himelske muzyk
\nby it sjongen fan it liet fan de leafde.
\nAmen<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

7. L\u00eaze
\n<\/strong>1 Korinti\u00ebrs 13, 4-8<\/p>\n

8. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de leafde: 4, 5 en 6<\/p>\n

De leafde h\u00e2ldt de moed deryn
\nen leit de oergeunst \u00f4f,
\nis foar de pronk en grutskens blyn,
\nhat each foar treast en trou.<\/p>\n

De leafde kin de tsjinst\u00e2n oan,
\nis mei it leauwen ien,
\nse set de hope yn foar moarn,
\nferliest it fan gjinien.<\/p>\n

Oan profetearjen komt in ein,
\nde talen reitsje stom,
\nwant alles is dan alris sein,
\nmar leafde komt werom.<\/p>\n

9. L\u00eaze
\n<\/strong>1 Samu\u00ebl 12, 1-5, 13-25<\/p>\n

10. Ferkundiging 1<\/strong><\/p>\n

‘Partir c’est mourir in peu’, seit de Fr\u00e2nsman, as er \u00f4fskie nimt en fuortgiet: in bytsje stjerre. Ofskie nimme, hoe faak ha wy dat wol net dien! De eagen bleauwen der soms net droech by.<\/p>\n

Myn frou en ik ha it der noch wolris oer. Wy brochten \u00fas dochter nei Grins, dy’t d\u00ear studearje soe. Mei de lift r\u00fbtsten wy nei njoggen heech, de etaazje d\u00ear’t se in keamer hie.
\n“Hawwe jim noch sin oan in broadsje?” frege se.
\nDat hiene wy net, want wy f\u00fbnen dat de tiid foar it \u00f4fskie net te lang duorje moast. Dus wy namen \u00f4fskie mei in dikke t\u00fat: “No faam, dan geane wy mar, do h\u00e2ldst dy goed, no?”
\nWy kamen op it parkearterrein en leine de holle yn de nekke. D\u00ear stie se, njoggen heech, de holle boppe de balustrade \u00fat, de h\u00e2n omheech. It wie as waard wat fan \u00fas lossnien, as stoaren wy in bytsje. Tusken Grins en Drachten ha wy neat tsjin elkoar sein fanwege de wiete eagen.<\/p>\n

Wie it foar Samu\u00ebl ek in bytsje stjerre, doe’t er \u00f4fskie naam fan it folk dat er fan syn jonge jierren \u00f4f tsjinne hie? Earst as helper fan Eli yn it hillichdom fan Silo, letter as profeet. Hy hie it al bestoarn, doe’t it folk frege om in kening. Hoe wie it mooglik! God wie dochs de kening fan Israel. Mar in kening soe der komme, sa woe God ha.
\nEn dan komt it \u00f4fskie foar it front fan it hiele folk. Samu\u00ebl h\u00e2ldt in \u00f4fskiedspreek, d\u00ear’t er weromsjocht op it ferline, hoe faak it folk fan de rjochte wei \u00f4fslein wie en tel\u00e2ne kaam op in paad mei as bestimming ‘dingen fan neat’. Ast dy yn it libben oph\u00e2ldst mei dingen fan neat, is dat s\u00fbnde. Dit \u00f4fskie falt Samu\u00ebl swier, yn de ‘dingen fan neat’ fernimt er de dea; hy stjert al in bytsje.<\/p>\n

It folk is djip \u00fbnder de yndruk, beseft dat de fraach om in kening de skuld noch swierder makket. En no nimt de grutte gids Smau\u00ebl ek noch \u00f4fskie! Wa sil harren de wei wize? Se roppe: “Bid foar \u00fas dat wy net stjerre!”
\nDat is wat oars as in bytsje stjerre, de dea riist as in freeslike mooglikheid boppe har libben \u00fat, as in w\u00e2ljende tongerloft.
\nMar Samu\u00ebl lit boppe de dea \u00fat de wei fan it libben sjen, nei de hichte: dat is de wei fan it gean mei God. Mei God op ‘en paad troch it libben, net nei de ‘dingen fan neat’, mar nei wat it libben fol makket, fol fan leauwe, hoop en leafde.
\nEn dan krije wy de omslach yn byld, de omslach foar it folk, mar ek foar Samu\u00ebl, dy’t seit: “Wat mysels oangiet, ik tink der net oer op te h\u00e2lden mei foar jim te bidden en jimme it goede en rjochte paad te wizen.”
\nSamu\u00ebl hat krekt \u00f4fskie nommen, mar oan de ein fan syn \u00f4fskiedspreek is er al werom, werom as gids, op wei nei in fol libben. In bytsje stjerre? Wolnee, fol\u00fat libje!<\/p>\n

Ofr\u00fbne tongersdei ha wy de himelfeart fan Jezus betocht. De dissipelen stiene mei de holle yn de nekke te sjen hoe’t Hy opriisde yn in ljochte wolk. It grutte \u00f4fskie. Foar Jezus in bytsje stjerre? Wis net, Hy libbet nei de opstanning fol\u00fat!
\nEn foar de dissipelen? Sis it ris, Jehannes, do dyst sa’n bys\u00fbndere leafdesb\u00e2n mei Jezus hiest.
\n“Wy wisten dat it net duorje koe, Jezus yn \u00fas midden, mar doe’t it \u00f4fskie kaam, wie it as waard der wat fan mysels \u00f4fnommen. Ja, op dat stuit stoar ik in bytsje.”<\/p>\n

Doe’t it \u00f4fskie kaam…
\nOfskie fan de bern, mar dy komme meastal werom.
\nOfskie fan dyn \u00e2lders, doe’t se stoaren… do stoarst in bytsje mei.
\nOfskie fan dyn man of frou. Fan guon fan jim hat it al west, foar oaren sil it noch komme.
\nAs it dy treft, fielt it as wurdt wat fan dysels \u00f4fsnien, stjerst in bytsje mei. Mar ast mei God en minsken giest, yn leauwe, hoop en leafde, dan jildt de belofte fan it folle libben.<\/p>\n

\"Image\"
\n
\n11. Sjonge<\/strong>
\nLiet fan it \u00f4fskie: 1, 2, 3, 4, 5 en 6
\nWize: Liet 392 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

De sinne sakke, it r\u00fbn nei de j\u00fbn,
\ndoe’t Samu\u00ebl gjin heil yn ’t folk mear f\u00fbn.
\nHy spriek it ta mei pine yn ’t gemoed,
\nde loft yn ’t westen kleure read as bloed.<\/p>\n

Ik wie jim gids by dei, mar ek by nacht,
\nbrocht jim op wei, hold by Gods wet de wacht.
\nSis my, ha ik wat fan it folk \u00f4fnaam,
\nin ezel, skiep of sels ek mar in laam?<\/p>\n

Jo ha \u00fas brocht op wegen fan it rjocht
\nen nea jo eigen paad en foardiel socht.
\nWy smeke, no’t de dei rint nei de j\u00fbn,
\nferlit \u00fas net, mar bliuw mei \u00fas ferb\u00fbn.<\/p>\n

Jim ha in minske keazen, mar net God,
\nde kening bynt jim oan syn eigen lot.
\nGod hat de hiele ierde yn de h\u00e2n,
\nin minske is mar kening oer syn l\u00e2n.<\/p>\n

Wy sjogge ’t felle ljochtsjen fan de loft,
\nde tonger dreunt en duorret al in skoft.
\nBid foar \u00fas libben, want it giet ferkeard,
\nde keningskar, it wie in wei fan neat.<\/p>\n

W\u00eas mar net bang, jim ha it kwea wol dien,
\nmar binne net de neare nacht yngien.
\nIk nim gjin \u00f4fskie, want it wurdt wer dei
\nen wiis jim op ‘e nij de rjochte wei.<\/p>\n

12. L\u00eaze
\n<\/strong>Iepenbiering 22, 8-10<\/p>\n

13. Ferkundiging 2
\n<\/strong>
\nJehannes, de skriuwer fan ien fan de fjouwer evangeeljes en de Iepenbiering. Jehannes, likern\u00f4ch like \u00e2ld as Jezus, de learling dy’t in bys\u00fbndere leafdesb\u00e2n mei Jezus hie. By de himelfeart fan syn Master stoar er in bytsje, fertelde er niis. Mar nei Pinkster krige er de Geast en troch de jierren hinne groeide yn him leauwe, hoop en leafde. Jezus sels like weromkommen te w\u00eazen, net op ierde, mar yn syn inerlik. Sa groeide er geastlik troch en nei syn njoggentichste wied er safier dat er it evangeelje skriuwe koe, jim witte wol: ‘Yn it begjin wie it Wurd der. It Wurd wie by God en it Wurd wie God.’<\/p>\n

Doe’t Jehannes 96 jier wie, waard Domitianus keizer fan it grutte Romeinske ryk. Hy ferplichte elkenien om in offer te bringen oan syn byld. Om’t de measte kristenen wegeren, brieken der ferfolgingen \u00fat. In protte minsken moasten harren leauwe mei it libben betelje, ek yn de gemeente fan Jehannes yn de st\u00ead Efeze. Jehannes sels waard ek finzen nommen, folge troch in deportaasje nei Rome. It ferhaal fertelt dat d\u00ear foar him in fet k\u00f4kjende oalje klear stie. Jehannes waard yn de oalje dompele, mar troch boppenatuerlike kr\u00eaften, syn beskermingel, riisde er \u00fat ‘e k\u00f4kjende dea op ta it libben, noch fol\u00fat op syn 96ste<\/sup>.
\nSoldaten brochten him werom nei Lyts-Azi\u00eb. Hy waard ferballe nei it eil\u00e2n Patmos en wenne d\u00ear yn in grot. It wie op dat eil\u00e2n dat foar syn eagen in stream fan fisioenen boppe de see \u00fatriisde. Hy seach it ljocht by de skepping opkommen, it tsjuster fan de djipte d\u00ear’t it minksdom trochhinne moast om nei de hichte fan in geastlike wr\u00e2ld te gean. Wat er seach, diktearre er oan syn learling Prochorus.
\nSa is it boek Iepenbiering \u00fbntstien. Dat prachtige boek mei in oerfloed oan bylden wie der net kommen as Jehannes net groeid wie nei in libben fan leauwe, hoop en leafde, dus as syn Master en grutte foarbyld syn inerlik net oandien hie.<\/p>\n

Doe’t Jehannes in healjier op Patmos west hie, stoar keizer Domitianus. Jehannes naam \u00f4fskie fan it eil\u00e2n (miskien stoar er wol in bytsje) en gie werom nei syn gemeente yn Efeze. Alle sneinen brochten se him op in draachstoel nei de gearkomste fan de gemeente. En alle sneinen spriek er deselde wurden: “Berntsjes, ha elkoar leaf.”<\/p>\n

Op in snein, hy wie doe al h\u00fbndert, fielde Jehannes de ein fan syn ierdske libben oankommen. Hy stapte fan syn draachstoel en de gemeente seach mei iepen m\u00fble oan dat er wer rinne koe. Doe’t er by de iepen sarkofaach kaam, gie er d\u00earyn lizzen en stoar. Mei Jehannes stoaren de oanw\u00eazigen ek in bytsje. Mar op datselde stuit striele in skitterend ljocht en der weage in hearlike rook troch de romte. As teken fan in trochgeand libben fan leauwe, hoop en leafde, in libben fol\u00fat.<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

14. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan it wolkom: 1 en 2
\nWize: Liet 440 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

Lit my, Jehannes, no net swije
\noer wat ik hearde en ek seach:
\nGod sil de wr\u00e2ld alhiel fernije,
\nin paradys foar ear en each.
\nDe ingel hat dy bylden j\u00fbn,
\nik tankje him foar ’t fisioen.<\/p>\n

Ik bin in ingel \u00fat ‘e hichte,
\nde tank komt God allinnich ta,
\nas tsjinstfeint kaam ik nei de lichte,
\nsa wol de Hear de takomst ha.
\nJehannes, it is hast safier,
\nde fisioenen wurde wier.<\/p>\n

15. L\u00eaze <\/strong>
\nIepenbiering 22, 12-21<\/p>\n

16. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan it wolkom: 3 en 4<\/p>\n

As Soan fan God bin Ik de stjerre
\ndy’t skynt yn de betide moarn.
\nWa’t earen hat, lit dy no hearre,
\nde eagen sjogge ’t ljochtsjen oan,
\nde m\u00fblen bliuwe ticht en stom,
\nmyn wierheid klinkt en blinkt: Ik kom.<\/p>\n

Wy as gemeente ha lang wachte
\nop wat de ingel hat fersein:
\nhoe’t boppe alle ierdske machten
\nde moarnsstjer riist, dat oan de ein
\n\u00fas m\u00fblen sjonge fan syn rom:
\nW\u00eas wolkom, Heare Jezus, kom!<\/p>\n

17. Ferkundiging 3
\n<\/strong>
\nDe Russyske skilder Ilja Repin hat yn de jierren tachtich fan de njoggentjinde ieu in prachtich skilderij makke fan in man en heit dy’t nei jierren fan ballingskip wer th\u00faskomt. Omdat er foar it gewoane folk (Iwan mei de m\u00fbtse) opkaam, waard er troch de tsaar nei in strafkamp yn Siberi\u00eb stjoerd.
\nDe nije tsaar Alexander III kundiget amnesty \u00f4f en de balling mei werom nei h\u00fbs. En d\u00ear komt er sa meager as branhout troch de doar de keamer yn. Syn \u00e2lde mem, dy’t efkes yn de briedstoel sitten hat te slomjen, werkent har soan as earste: “Myn jonge, bisto dat?”
\nYn de eagen fan syn frou, dy’t achter de piano siet te spyljen, leit fernuvering en soarch: “Dit kin net wier w\u00eaze.”
\nDe jonge en it famke, dy’t by de tafel h\u00faswurk meitsje, reagearje hiel ferskillend. It famke ken har heit net mear, mar de eagen fan de soan gl\u00e2nzje: “Hoi, heit.”
\nIlja Repin hat it skilderij hiel sprekkend ‘Unferwachts’ neamd. Gjinien hie de soan, man en heit ferwachte.<\/p>\n

Dat kinne wy net fan Jezus sizze. Nee dochs? Jehannes hat net fergees op Patmos yn de grot sitten en op it str\u00e2n r\u00fbn. Wat hat de ingel him wat sjen en hearre litten! De ingel sei sels dat Jehannes de fisioenen dy’t er Prochorus diktearre hie, net fersegelje mocht: “Net \u00f4fslute mei in segel, Jehannes, want it is hast safier.”
\nNee, wy kinne net sizze dat wy it net witten ha: “Ja, ik kom mei gauwens en ik ha myn beleanning by My, om te jaan oan wa’t gien is mei God.”
\n“Mar Hear, wat wol dat sizze: gean mei God?”
\n“Yn leauwe, hoop en leafde de wei fan God gean.”
\n“Dat foel net altyd ta, Hear, want jo weromkommen duorret al sa lang.”
\n“Mar witst dan net dat Ik s\u00fbnt it \u00f4fskie mei myn himelfeart al hiel faak weromkommen bin?”
\n“Ik ha Jo net op ‘e wolken sjoen.”
\n“Hast My ek net yn dyn inerlik fernommen as gids op ‘e wei fan leauwen, hoop en leafde?”
\n“No’t Jo it sizze, soms wie ik oandien troch in hichte- of djiptepunt yn it libben, \u00fas troudei, de doop fan \u00fas bern en hiel soms troch in tsjerketsjinst, mar…”
\n“No dan!”
\n“Mar Hear, wannear komme Jo werom sa’t Jehannes dat sjoen en heard hat?”
\n“Woest in jiertal of in datum?”
\n“It leafst it jiertal en de datum, Hear, dan kin ik der al f\u00east rekkening mei h\u00e2lde.”
\n“Wa’t rekkenet, is mei matearje en macht dwaande, dingen fan neat.”
\n“Mar w\u00ear moat ik my dan mei dwaande h\u00e2lde, Hear?”
\n“Harkje mei dyn geastlik ear.”
\n“W\u00earnei?”
\n“Nei My, dy’t altyd weromkommen is as dyn gids op ‘e wei fan leauwen, hoop en leafde en dy’t weromkomme sil.”
\n“Amen, kom, Hear Jezus.”
\nAmen<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

18. Oargelspul
\n<\/strong>
\n19. L\u00eaze
\n<\/strong>1 Korinti\u00ebrs 13, 9-13<\/p>\n

20. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de leafde: 7, 8, 9 en 10<\/p>\n

No is de kennis \u00fbnfolslein,
\nwa wit wat barre sil?
\nDe folheid is oan \u00fas foarsein,
\nde wittenskip wurdt stil.<\/p>\n

Doe’t ik noch boarte as in bern,
\ntocht ik net oan wat wurdt,
\nmar no kin ‘k folle fierder sjen,
\nit bernlike is fuort.<\/p>\n

Dochs sjoch ik alles noch net klear,
\nmyn spegel is beslein,
\nmar ienris is gjin dize mear,
\ndan kenne wy folslein.<\/p>\n

De hoop is yn ferfolling gien
\ndat leauwen hat berikt
\ndat leafde stiet op n\u00fbmer ien,
\nfoar minsken sa beskikt.
\n
\n21. Us Heit
\n<\/strong>
\nUs Heit yn ‘e himel,
\nlit jo namme hillige wurde,
\nlit jo keninkryk komme,
\nlit jo wil dien wurde
\nop ierde likegoed as yn de himel.
\nJou \u00fas hjoed \u00fas deistich brea
\nen ferjou \u00fas \u00fas skulden,
\nsa’t ek wy \u00fas skuldners ferj\u00fbn hawwe;
\nen lit \u00fas net yn fersiking komme,
\nmar ferlos \u00fas fan ‘e kweade.
\nWant fan jo is it keninkryk
\nen de kr\u00eaft
\nen de hearlikheid
\noant yn ivichheid.
\nAmen<\/p>\n

22. Sjonge
\n<\/strong>Liet 300: 1, 5 en 6<\/p>\n

23. Seine<\/strong><\/p>\n

Wy nimme \u00f4fskie fan dizze tsjinst
\nen geane op ‘e nij \u00fas libben yn
\nom werom te kommen.<\/p>\n

De leafde fan God giet mei \u00fas op wei
\nen wy geane mei Him,
\nyn de hope op it weromkommen
\nfan Jezus, de Minskesoan,
\noant salang is de Geast \u00fas gids yn it leauwe.<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tsjinst fan 20 maaie 2007 yn Broek 1. Tarissing Wy komme fan ‘e moarn by elkoar om nei te tinken en mei te fielen oer \u00f4fskie en weromkommen, dat \u00f4fskie net it l\u00easte is, mar it begjin fan it weromkommen. Us tinken en fielen siket om ferbining mei wat boppe \u00fassels \u00fatgiet. D\u00earom sprekke wy […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-8400","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-religy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8400","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8400"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8400\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8948,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8400\/revisions\/8948"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8400"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8400"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8400"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}